چندي پيش در اين ستون مقاله اي به نام «بدعتي كه سنت شد» نوشته دكتر جليل شاهي به چاپ رسيد. آنچه در پي مي آيد پاسخي بر آن نوشته است.
از اينكه باب گفت وگو درخصوص مواردي باز مي شود كه به نظر مي رسد چون جاري است و به صورت سنت درآمده نياز به بحث و جدل در آن نيست جاي قدرداني و تشكر دارد. اين امر باعث مي شود افراد بتوانند درخصوص اغلب موارد و قوانين جاري تشكيك يا اظهارنظر كنند.
همچنين بررسي موضوع تردد بيش ازحد وسائط نقليه شخصي داخل شهري بسيار مناسب است و لازم است موضوع بيشتر شكافته شود تا بتوان اين معضل را به نحوي حل كرد. از سويي ديگر استفاده صحيح از آيات و احاديث براي وضع قوانين و مقررات جاري و اجتماعي و شهري بسيار مناسب و ضروري است يعني آيات قرآن تفسير به روز مي شود.
اما درمقاله مزبور بر روي دو موضوع بحث شده كه در عين حالي كه بر هم تأثيرگذار هستند ولي وابسته به هم نيستند. يكي «عدم تردد كاميونهادر روز» يا به معناي كلي تر«كار در شب» و ديگري «ترافيك شهري ناشي از تردد وسايط نقليه شخصي». گو اينكه اين دو موضوع به نحوي به هم مرتبط و همپوشاني دارند ولي به عنوان دو موضوع مجزا قابل بحث بوده و بايستي جداگانه به آنها پرداخته شود. يعني اگر تردد وسايط نقليه شخصي كم شود يا ترافيك نداشته باشيم آياتردد كاميونها در شهر هنگام روز مجاز هستند ياخير؟ لذا در اينجا هردو مبحث به صورت كلي مورد بحث و بررسي قرار مي گيرد.
تردد كاميونها در شب (كار در شب)
شهر به عنوان يك موجود زنده بايستي براي ۲۴ ساعت آن برنامه ريزي و موضوع داشته باشد تا اولاً از ظرفيت هاي آن بطور بهينه استفاده شود ثانياً شبها جولانگاه دزدان و افراد غيرموجه نشود.
براي اينكه شب باعث آرامش ساكنان شود ضروري است عده اي در شب مشغول كار باشند يعني اين افراد به نحوي آسودگي شب خويش را فداي آسايش جامعه مي كنند شغلهايي مثل نگهباني، پرستاري و… بر اين اساس اغلب كارهاي شهري مثل تميزكاري، آسفالت كاري كه باعث اخلال در نظم عبور ومرور مي شود. شايسته است هنگام شب انجام گيرد و اين موضوع منافاتي با آيات قرآني ندارد. شهر به نسبتي كه بزرگتر و شلوغترمي شود لاجرم كارهاي بيشتري در آن هنگام شب انجام مي شود. در بحث عدم تردد كاميون در روز علاوه برمسأله ترافيك كه درمقاله مزبور «بدعتي كه سنتي شد» اشاره شده مسأله ايمني و محيط زيست پررنگ تر است يعني يك كاميون نه تنها به اندازه ۲ يا ۳ وسيله نقليه شخصي جا مي گيرد بلكه به دليل عدم ديد كامل تا چند متري او هيچ وسيله اي نمي تواند تردد كند. حتي به دليل نوع سوخت كاميونها(گازوئيل) امكان نفس كشيدن براي افرادي كه تا چند متري آن در ماشين هاي ديگر يا در پياده رو هستند مشكل است، همانگونه كه كوچكترين انحراف كاميون به چندين اتومبيل صدمه وارد و كندي حركت كاميون ترافيك را بيشتر مي كند.
سؤال آخر اينكه تردد كاميون در شب براي ساختمانهاي شهري چه اخلال و اشكالاتي ايجاد كرده است كه ضروري است اين اشكالات مطرح شده و براي آن راه حلي يا سيستمي برنامه ريزي كرد نه اينكه به دليل آسايش شب تردد كاميون ممنوع شود. اگر اينگونه فرض شود پس بايستي تردد هر نوع ماشين در شب متوقف شود زيرا براي ساكنان اطراف خيابانها سروصداي ماشين ها ايجاد مزاحمت مي كند و مخل آسايش مي شود.
ترافيك شهري ناشي از تردد وسائط نقليه شخصي
هرمعلولي ناشي از علتي است و تاز ماني كه علت برطرف نشود خواه ناخواه به شكلي معلول ناشي از علت وجود دارد. تردد وسائط نقليه شخصي در شهرمعلول علتي است كه بايستي براي رفع آن علل گام برداشت. از جمله علتها مي توان به موارد ذيل اشاره كرد:
ضرورت تردد داخل شهري ناشي از بوروكراسي اداري به دليل موازي بودن ادارات ومتفرق بودن آنها، نياز به پيگيري موضوع از طرف ذينفع تا به نتيجه رسيدن در غير اين صورت درخواست وي بايگاني مي شود.
ضرورت تردد شهري ناشي از عدم اجراي قواعد شهرسازي: در قواعد ومقررات شهرسازي مواردي مطرح هستند كه اغلب آن در گسترش شهرهاي ايران مورد توجه قرار نگرفته است. مثلاً شعاع تحت پوشش يك دبستان ۱۰۰۰ تا ۵۰۰ متر است. يك مجتمع مسكوني بايستي همراه باواحدهاي خدماتي ازجمله بانك، بازار، پست، فضاهاي تفريحي، فضاهاي ورزشي، فضاهاي فرهنگي و… ايجاد شود. در صورت اجراي اين مقررات بخشي از ترددها كم مي شود. يعني به نسبت توزيع مراكز مسكوني ضروري است مراكز خدماتي نيز به همان نسبت توزيع شود تاجوابگوي نيازهاي ساكنان باشد.
ضرورت تردد داخل شهري ناشي از عدم قيمت گذاري صحيح اجناس يا عدم توزيع مناسب اجناس به نحوي كه براي انتخاب نوع جنس كه مورد نظر است با قيمت مناسب، افراد صلاح مي دانند به مركز توزيع آن كالا كه عموماً در مركز شهرهستندمراجعه كنند.
ضرورت تردد داخل شهري ناشي از طي كردن فاصله محيط هاي كاري تا محيط هاي مسكوني: بخشي از تردد شهري بخصوص به هنگام اوج ترافيك ناشي از مراجعه افراد به محل كارهايشان است.
ضرورت تردد داخل شهري ناشي از فرهنگي كه در مردم وجود دارد. داشتن اتومبيل به عنوان يك پرستيژ و ارزش مطرح است مثلاً: به اغلب مسؤولان و مديران اينگونه تلقي شده كه بايستي اتومبيل دولتي در اختيارشان باشد در صورتي كه ممكن است هيچ تردد كاري نداشته باشند لذا مي بينيم اغلب ادارات عليرغم وجود سرويس اياب و ذهاب مديران تا رده سوم و چهارم نيز از وسايط نقليه دولتي به صورت شخصي استفاده مي كنند وا ين را يك نوع پرستيژ و ارزش مي دانند. چون اگر امتياز داشتن اتومبيل را از او بگيرند ممكن است محل كارش را ترك كند.
عدم استقبال مسؤولين از سرويس هاي اياب و ذهاب باعث مي شود سرويس ها در حد تردد كارگري مطرح شوند. از طرفي ديگر براساس اين نگاه كارشناسان ترجيح مي دهند در صورتي كه نتوانند از امكانات محل كار استفاده كنند از وسيله نقليه شخصي خود استفاده كنند.
مهمترين امر شلوغي، تردد داخل شهري وسايط نقليه شخصي رامي توان عدم بهره گيري مناسب از وسايط نقليه عمومي ذكر كرد. يعني وسايط نقليه عمومي به راحتي و ارزان در اختيار افراد قرار نمي گيرد، استفاده از وسايط نقليه عمومي باعث تلف شدن وقت زيادي مي شود و تردد وسايط نقليه عمومي شامل كليه مراكز ومحلهايي كه شخص مي خواهد برود نمي شود.

اثبات اينكه دستهايي به دنبال رشد «بي اعتمادي» در اين باره هستند، چندان سخت نيست. آخرين نمونه اي كه مي توان دراين باره برشمرد، ماجرايي مشكوك بود كه با عنوان «ورود محموله خون فاسد» به كشور بر سر زبانها افتاد.
چندي پيش در يك روز تعطيل، خبري بر روي تلكس ايرنا قرارگرفت كه در آن سردار نوريان از ورود محموله هاي خوني فاسد به كشور سخن گفته بود. در اين خبر كوتاه كه با شماره خرج ۲۱۷ در روز دوازدهم مردادماه مخابره شد، آمده بود: «معاون اجتماعي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي، از ورود محموله هاي خوني فاسد به كشور خبر داد و آن را هجمه اي جديد از سوي دشمنان نظام جمهوري اسلامي برشمرد كه براي از بين بردن امنيت كشور در پيش گرفته اند.»
منبع اين خبر نيز «مركز اطلاع رساني معاونت اجتماعي ناجا» ذكر شده بود. قطعاً چنين خبري مانند انفجاري تكان دهنده سؤالات بسياري را در پي داشت. اما زماني كه خبرنگاران گروههاي اجتماعي در عصر آن روز تعطيل با سردار نوريان تماس گرفتند وي از شنيدن خبر ابراز شگفتي كرد. او كه هنوز هم مي گويد خبر ورود محموله خون فاسد به كشور را آن روز براي نخستين بار از زبان خبرنگاران شنيده است، به كلي خبر را تكذيب كرد و چهارساعت و هيجده دقيقه بعد اين اصلاحيه از سوي تلكس ايرنا مخابره شد: «مشتركان و سردبيران محترم! به درخواست معاونت اجتماعي نيروي انتظامي خواهشمند است از خبر شماره خرج ۲۱۷ ... استفاده نفرماييد».
دكتر پور فتح الله ، رئيس سازمان انتقال خون نيز در تماس هايي كه خبرنگاران با او گرفتند ازشنيدن اين خبر شوكه شد. او هيچ اطلاعي در اين باره نداشت و به عنوان رئيس تنها سازمان متولي امور خون در كشور، با صدايي نگران خواستار اطلاعات دقيق تر از اين ماجرا بود!
اين خبر هيچ گاه در روزنامه هاي روز بعد چاپ نشد، اما علي رغم گفته هاي سردار نوريان كه كل ماجرا را تكذيب مي كرد در اصلاحيه ايرنا هم هيچ نشاني از خطاي سهوي خبرنگار ايرنا به چشم نمي خورد. همه اين اتفاقات در كنار اذهاني كه با «توهم توطئه» جريانات راتحليل مي كنند، جز افزايش ابهامات و سؤالات دستاورد ديگري نداشت!
قيمت هاي غيرواقعي و شبكه ماليخوليايي
از سالها پيش بحث «انحصاري» بودن واردات دارو در ايران يكي از علل اصلي مشكلات پيچيده فرا روي اين بخش، قلمداد شده است. هرچند كه معاونت دارويي وزارت بهداشت در اين حوزه از پاسخگويي به سؤالات گريزان است، اما به شهادت صاحب نظران، در يك سال اخير اين «انحصار» كمرنگ تر شده و سياستگذاري نيز وضعيت «قيمت خريد دارو» در قراردادهاي خارجي را تحت تأثير قرار داده است. با اين حال زماني كه بحث چالش هاي موجود براي واردات دارو را بررسي مي كنيم. باز هم «انحصار دولتي» در اين حوزه از مشكلات اصلي آن به نظر مي رسد. از سويي ديگر نگاهي به سازوكار ورود مواد اوليه دارو به كشور نشان مي دهد كه علي رغم تأكيد بر ابعاد نظارتي ، كماكان شبكه اي گسترده در حال فعاليت براي اهداف اقتصادي خودي است. شايد در نگاه نخست اين موضوع نوميدي تلخي را براي كشف راهكارهاي تازه به وجود بياورد. اما نگاهي به تجربيات كشورهاي ديگر در اين زمينه نشان مي دهد كه هنوز راههايي علمي تر وجود دارد...

بود ونبود انحصار
شايد قاطعيت مسؤولان دارويي كشور در «انحصاري نبودن» واردات دارو به شكلي باشد كه هر شنونده اي، اين موضع را باور كند، اما اظهارنظر آگاهان اين بخش نشان مي دهد كه بحث شكست «انحصار واردات دارو» هنوز در حد شعار است. زماني كه رئيس كميسيون بهداشت ودرمان مجلس، علي رغم حمايت هميشگي اش از وزارت بهداشت، در يك اظهارنظر جنجالي تنها راه حل مشكلات دارو را خروج بازار دارو از «انحصار» عنوان مي كند، ابهام اين سؤال كه آيا در اين حوزه« انحصار دولتي» وجود دارد، عميق تر مي شود.
عليرضا نوري، رئيس كميسيون بهداشت در اين باره معتقد است كه بايد به شركتهاي مختلف در زمينه «توليد» و «واردات» اجازه فعاليت داده شود تا مشكلات اين حوزه حل شود. او حتي «قيمت كنوني دارو» را نيز نتيجه سياستهاي انحصارطلبانه اي مي داند كه اجازه فعاليت را از ديگران گرفته است. نوري توليد «پنج نوع استامينوفن» با يك نام را نيز نشانه نبود بازار رقابت و بي توجهي به اصول اقتصادي مي داند، اما آيا پزشكيان وزير بهداشت، نيز اين اظهارنظرها را قبول دارد؟ او شايد اظهارنظر در اين باره را به معاون خود (كه در اين باره سكوت اختيار كرده) بسپارد. اما وقتي نگاهي به گفته هاي يكسال اخير آقاي وزير بياندازيم متوجه مي شويم كه پزشكيان هميشه از «توليد دارو» به شكلي جدي حمايت كرده و خواستار افزايش سرمايه گذاري در اين بخش بوده است. نمونه هاي بارز اين حمايت، حضور وزير در مصاحبه مطبوعاتي مسؤولان پالايشگاه خون براي حمايت از اين پروژه بود. پروژه اي كه در چند سال اخير بارها متوقف شده و پرونده اي نيز در قوه قضاييه براي بررسي خريد تجهيزات دست دوم آن تشكيل شد.
نورالدين پيرمؤذن، عضو ديگر كميسيون بهداشت با نظرات همكار خود در مجلس موافق است و معتقد است كه «وجود بازار سياه» خود نشانه محكمي بر شكست خوردن سياستگذاري براي داروي كشور است.او كه در چند ماه اخير با طرحهاي خود در مجلس، كار را به جايي رساند كه وزير بهداشت تهديد به استعفا كرد، در اين باره نيز سكوت نكرد. و در يك برنامه تلويزيوني به انتقاد از سياستگذاري ها پرداخت. او تجهيزات پالايشگاه خون را نيز بلااستفاده تشخيص داده بود. يكي از محورهاي اصلي مشكلات دارو در ايران از نظر اين نماينده مجلس كه خود نيز پزشك است عدم نظارت درست بر توزيع، پخش، كنترل و توليد دارو است. در اين باره پزشكيان نيز نظر مشابهي دارد. او معتقد است كه در ايران كمبود دارو وجود ندارد، بلكه همه نقايص به «پخش نامناسب » آن مربوط مي شود.
با اين حال بسياري از صاحب نظران معتقدند كه هنوز واردات دارو در انحصار نهادهايي مانند سازمان انتقال خون، هلال احمر، شركت داروپخش، شركت اوزان (وابسته به سازمان تأمين اجتماعي ) و... است.

دارو ؛ ارزان ترين كالا
علي رغم اينكه برخي معتقدند يكي از اهداف شبكه مافيايي دارو بالا بردن قيمت ها و خريدهاي غيرمنطقي در راستاي كسب سودهاي كلان است، دكتر ملك زاده، وزير پيشين بهداري، چندي پيش اعلام كرد كه قيمت دارو در ايران از تمام دنيا ارزانتر است. البته اين حرف كاملاً منطقي است، چون بازار دارو در ايران با صرف هزينه اي بالغ بر ۵۵۰ ميليون دلار درسال، از قيمت هاي واقعي دورمانده است.
از نظر دكتر ملك زاده، علت اينكه جايي مانند خيابان ناصرخسرو در هيچ كجاي دنيا وجود ندارد اين است كه در تمام دنيا قيمت دارو گران است و هيچ محدوديتي براي توليد يا ورود دارو وجود ندارد.
ارزاني دارو در ايران موجب شده تا دردو دهه اخير پديده آسيب زدايي با عنوان «رشد بي رويه دارو» در ايران نظام بهداشت كشور را با چالش روبه رو كند. موضوع مصرف بي رويه دارو به حدي جديست كه مسؤولان وزارت بهداشت مجبور شدند با صرف هزينه هاي «مصرف منطقي دارو» را ترويج كنند.
هم اكنون در ايران، بسياري از مردم، نسخه پروپيمان پزشكي را علت حاذق بودن وي مي دانند و از مراجعه به پزشكاني كه اين ويژگي را رعايت نمي كنند، خودداري مي كنند. اين فرهنگ از سويي ديگر بر روي پزشكان نيز تأثيرات نامطلوب گذاشته است.به شكلي كه برخي از آنان براي شلوغ ماندن مطب خود ناچارند، اين روش غيرعلمي را درپيش بگيرند.
جالب است كه بسياري از صاحب نظران معتقدند كه درصد بسيار بالايي از داروهاي فروخته شده در كشور، به درستي مصرف نمي شوند پيدايش پديده هايي مانند «داروخانه هاي خانگي» كه عمدتاً پستويي پر ازداروهاي مصرف نشده هستند، در كنار بي توجهي مردم به لزوم مصرف دارو براساس نسخه پزشك موجب شده تا بخش زيادي از يارانه دولت در اين مسير، در گوشه خانه ها بدون هيچ استفاده اي انبار شود! در اين ميان خاطره روزهاي جنگ و تأثير رواني دوره كمياب بودن برخي از داروها موجب شده تا بعداز گذشت بيش از يك دهه از پايان جنگ، كماكان مردم از انبار كردن دارو خوشنود باشند وآن را سياستي براي مواجهه با مشكلاتي چون كمياب شدن دارو بدانند، در حالي كه سالهاست مسؤولان نظام دارويي ايران تأكيد مي كنند كه هم اكنون مشكلي مانند «كمياب بودن» داروها به هيچ وجه چون گذشته وجود ندارد و حتي نبود برخي از داروها در تعدادي از داروخانه ها، علل ديگري چون نارسايي «توزيع» دارد!
جاي خالي سازمان غذا ودارو
سالهاست كه در ايران تشكيل سازمان «غذا ودارو» به عنوان يكي از راههاي نظم دهي به سيستم دارويي كشور مورد بحث صاحب نظران و نمايندگان مجلس قرار گرفته است.
ضمن اينكه در برنامه سوم توسعه، تشكيل چنين سازماني در ساختار جديد وزارت بهداشت نيز پيش بيني شده است. به گفته نورالدين پيرمؤذن ، عضو كميسيون بهداشت هم اكنون مجلس در انتظار تقديم لايحه تشكيل سازمان غذا ودارو از سوي دولت است، اما به نظر مي رسد اين لايحه نيز مانند لايحه «نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي» در هزارتوي معذوريت ها و كاغذ بازي ها، كماكان بي نتيجه بماند، چون هنوز هيچ خبري از تدوين لايحه منتشر نشده است. درباره «نظام جامع تأمين اجتماعي» نيز تعلل دولت موجب شد تا مجلس خود دست به كار شود و طرحي در اين باره تهيه كند. با اين اقدام مجلس، سازمان مديريت و برنامه ريزي نيز لايحه اي در اين باره تهيه كرد. پيرمؤذن گفته است كه در صورت تعلل دوباره دولت، مجلس درباره «سازمان غذا ودارو» نيز چنين اقدامي صورت خواهد داد.
در اين ميان دقت در مكانيزم ورود دارو و مواد اوليه به كشور نشان مي دهد كه علي رغم وجود انتقادات ، ضوابط نظارتي اين مكانيزم به شدت قوي است.
اما از سويي ديگر قدرت دلارهاي تجارت دارو موجب شده تا اين سيستم نظارتي چندان با چالش رو به رو شود كه علي رغم موانع بسيار، «مافياي دارو» بتواند به شكلي جدي همه را به بازي بگيرد، تا حدي كه رئيس يكي از سازمانهاي بهداشتي كشور تمامي پرونده هاي در جريان عليه سازمان متبوع خود را، بازي جريان «مافياي دارو» بنامد. اين اتفاق، موجب مي شود تا آينده سازمان «غذا ودارو» نيز در هاله اي از شك و ترديد فرو رود. چگونه مي توان مطمئن بود كه اين بار نيز چون دفعه قبل «مافياي دارو» با تكيه بر نفوذ و قدرت خود، سازمان «غذا و دارو» را تسخير نكند؟
مگر نه اينكه علي رغم وجود ضوابط در اين سالها شبكه «مافياي دارو» به مقاصد خود رسيد؟
در اين ميان دو خواسته از تشكيلات قانونگذاري و سياستگذاري دارويي كشور، رسيدن به پاسخ ها را آسانتر مي كند.
تجربه ضوابط پيشين نشان مي دهد كه رفع نقايص قانوني، يكي از مهمترين شريانهاي حيات شبكه مافيايي دارو را قطع خواهد كرد. حفظ استقلال اين سازمان در كنار وجود ابزارهاي نظارتي قوي بر مديران آن (حتي رئيس سازمان) از نخستين گام هايي است كه مي توان در خشكاندن ريشه شبكه ۵۵ برداشت. از سويي ديگر يادآوري اين نكته كه نخستين علت رشد چنين پديده اي «انحصار دولتي» است. شكست اين انحصار در عمل شايد گام بزرگ بعدي برنامه ريزاني است كه هم اكنون خود علت بسياري از نارسايي ها را وجود شبكه «مافياي دارو» مي دانند. شبكه اي كه با نفوذ به «انحصار» بازي را به شكلي ناجوانمردانه به نفع خود تمام مي كند!

مقدمات كناره گيري الويري
۱۷ دي ماه لايحه تفريغ بودجه سال ۷۹ شهرداري بدون مقاومت مدافعان الويري رد شد. به فاصله يك ماه پس از آن اعضاي شورا در جلسه اي در پشت درهاي بسته در مورد جانشين الويري به بحث پرداختند.
روزنامه انتخاب اخبار مربوط به اين جلسه را با عنوان «در جلسه علني شوراي شهر تهران چه گذشت؟»منعكس كرد و نوشت: «ظاهراً موضوعات ديگري كه بسيار جالب تر از مسائل بودجه و اعتراض فرمانداري است، در جلسه غيرعلني ديروز شورا كه به مدت دو ساعت به طول انجاميد، مطرح شده است كه اعضاي شوراي شهر با خودداري از افشاي اين موضوعات، از خبرنگاران مطبوعات خواستند فعلاً درباره اين موضوعات سكوت اختيار كنند.»
سرانجام در جلسه ۲۴ بهمن ماه شورا، با انجام رأي گيري مكتوب، تمامي ۱۲ عضو حاضر در جلسه به صورت استمزاجي موافقت خود را با شهردار شدن «محمدحسن ملك مدني» اعلام كردند، عابديني و حقيقي غايبان اين جلسه بودند و عباس دوزدوزاني هم بيش از دوسال بود در جلسات شورا حاضر نمي شد.
ابراهيم اصغر زاده كه اخيراً در بحث تراكم، چندين جلسه شوراي شهر را به دليل اينكه قرار بود در پشت درهاي بسته و بدون حضور خبرنگاران برگزار شود به جنجال كشيد، به نظر مي رسد بايد بتواند به اين سؤال پاسخ دهد كه چرا وقتي جلسات مربوط به بركناري الويري و انتخاب ملك مدني و بسياري ديگر از جلسات شورا، در پشت درهاي بسته برگزار شد، سكوت اختيار كرد؛ آيا اين شائبه به وجود نمي آيد كه اصغرزاده ترجيح مي دهد جلساتي كه به نوعي منافع گروه راديكال شورا را در بردارد، در پشت درهاي بسته تشكيل شود؟ به نظرمي رسد او چنين حقي را براي ديگر اعضا قائل نيست.
اعضاي شوراي شهر در حالي رأي به شهردار شدن ملك مدني دادند كه هيچ اطلاعي از برنامه هاي وي نداشتند.
سعيد حجاريان به همراه دروديان و عليزاده، الويري را در جريان تصميم اعضاي شورا قراردادند و الويري سرانجام يكصد روز پس از گرفتن رأي اعتماد دوباره از شورا، ناچار به كناره گيري از سمت خود شد.
سعيد حجاريان همزمان با اعلام استعفاي مرتضي الويري، با نوشتن نامه اي به هيأت رئيسه شورا، به دليل وضعيت جسماني خود و لزوم پيگيري معالجات از عضويت در شورا استعفا داد. حجاريان به خوبي مي دانست به عنوان مركز ثقل شورا، مورد پذيرش تمامي اعضاست و به حق بارها توانسته بود از دامنه دار شدن مناقشات شورا جلوگيري كند اما آماتوريزم در شوراي شهر گويا مغز متفكر جبهه اصلاحات را به ستوه آورده بود…
استعفاي حجاريان مورد پذيرش قرار نگرفت اما شورا به وي اجازه داد براي پيگيري معالجاتش در جلسات شورا حضور كمتري داشته باشد.

چرا ملك مدني؟
«فاطمه جلايي پور» چندي پيش در پاسخ به سؤال خبرنگاري در مورد علت انتخاب «ملك مدني» به عنوان شهردار تهران، گفت: در حزب تصميم گرفته شد كه ملك مدني شهردار شود.
هر چند ملك مدني اين مرد آرام ۴۷ ساله، در عرصه فعاليتهاي سياسي به ظاهر حضوري بسيار كمرنگ دارد اما تفكرات اقتصادي اش، همسويي انكارناپذيري با كارگزاران سازندگي دارد.
وقتي سخنان عطريانفر كه گفته بود:«من ملك مدني را براي شهرداري اصفهان پيشنهاد دادم» (ملك مدني از سال ۶۰ تا ۶۹ شهردار اصفهان بود)، در كنار ساختمان يكي از دفاتر كار ملك مدني در خيابان جردن تهران ـ ساختماني كه اغلب چهره هاي شاخص كارگزار در آن دفتر كار دارند ـ قرارمي گيرد، نمي توان ملك مدني را بي ارتباط با كارگزاران تلقي كرد.
تفكر كارگزاران درعرصه مديريت شهري، عليرغم تمام شعارهاي اجتماعي در مقام عمل يك تفكر، نگاه و مديريت اقتصادي است.
پرسشي كه در بحبوحه انتخاب دومين شهردار منتخب شورا مطرح مي شد، اين بود كه چرا يك چهره كارگزار از سوي حزبي كه جلايي پور به آن اشاره كرد، مورد حمايت قرارگرفت؟
آيا دو حزب شاخص شوراي شهر، در انتخاب شهردار و براي بي اثر كردن مواضع راديكالي برخي از اعضا، دست به ائتلاف زده بودند؟
در صورت وجود چنين ائتلافي، ساده انديشي است اگر تصور كنيم اين ائتلاف با انتخاب شهردار به پايان رسيد. آنها مي توانستند برنامه هاي متعددي براي آينده مديريت شهري تهران و نهاد مدني شوراي شهر داشته باشند.
اين ائتلاف يا هر رويداد ديگري موجب شد تا ملك مدني به عنوان تنها گزينه جدي جانشيني الويري مطرح شود، درواقع اكثريت اعضاي شورا به شرطي رأي به بركناري الويري مي دادند كه ملك مدني شهردار تهران شود… پذيرش چنين شرطي براي اصغرزاده به معناي چشم پوشي از بسياري از امتيازها بود و او حداقل يك ماه درگير تصميم گيري در اين مورد بود اما نهايتاً تصور كرد با دادن رأي استمزاجي براي انتخاب ملك مدني، و زماني كه كناره گيري الويري قطعي شد، مي تواند با بهانه قراردادن شيوه مديريتي شهردار پيشنهادي، بخت خويش را براي «رد» اين گزينه بيازمايد. «تصوري» كه با رايزني هاي سطح بالا به نتيجه نرسيد.
پروسه انتخاب دومين شهردار تهران نيز همچون بسياري از رويدادهاي شوراي شهر، درعرصه افكار عمومي، غيرشفاف و متأثر از چانه زني هاي سياسي بود. اعضاي شورا در مورد ملك مدني به توافق ضمني رسيده بودند اما اينگونه وانمود شد كه هنوز هيچ مذاكره اي درمورد جانشين احتمالي الويري صورت نگرفته است.
اعلام اسامي نامزدهاي متعدد، مذاكره با آنها واطلاع از برنامه هاي آنها براي اداره شهر و نهايت انتخاب شهردار براساس رأي اعضا، مدني ترين شيوه انتخاب يك شهردار مي توانست باشد؛ قرار بود شورا نيز چنين رويه اي را در ظاهر درپيش گيرد؛ هرچند كه نتيجه انتخاب نهايي از قبل مشخص بود...
براساس همين سياست بود كه يك شبه فهرستي بلندبالا از اسامي نامزدهاي شهرداري تهران توسط يكي از اعضاي شورا دراختيار خبرگزاري دانشجويان قرارگرفت و فرداي آن روز درمطبوعات به چاپ رسيد. ميرزاده ، تقي زاده خامسي، محسن هاشمي ، صالحي فروز...،
مواضع تند اصغرزاده درنخستين جلسه مذاكره با ملك مدني و بعد از آن غيبت وي و چند تن ديگر از اعضا در جلسه اي كه قرار بود مباحث مربوط به انتخاب ملك مدني جمع بندي شود، اين احتمال را به وجود آورد كه آنها قصد دارند سرناسازگاري گذاشته و رأي مثبتي را كه به ملك مدني داده اند، به دست فراموشي بسپارند.
همين احتمال، محمدعطريانفر را ترغيب كرد تا پس از پايان اين جلسه كه با غيبت اصغرزاده و چند تن از اعضا برگزار شد، از توافق قبلي اعضا درمورد ملك مدني پرده بردارد و وي را به عنوان شهردارتهران معرفي كند.
روزنامه ها به نقل از عطريانفر نوشتند: «درجلسه قبل، پس ازاستعفاي الويري و پذيرش آن از سوي شورا، ازآنجا كه برخي اعضا معتقد بودند شهرتهران نبايد بدون شهردار بماند (!) و با توجه به شناخت قبلي اكثريت اعضا با سوابق ا جرايي ملك مدني، دريك رأي گيري مكتوب رسمي ۱۲ عضو حاضر در جلسه در مورد انتخاب وي به عنوان شهردار جديد تهران به توافق رسيدند و عابديني و فروزش نيز كه در جلسه مذكور حضور نداشتند، در روزهاي گذشته موافقت خود را با اين موضوع اعلام كرده اند.»
رحمت الله خسروي ا زاعضاي راديكال شورا، درمقابل سيل انتقادات خبرنگاران در مور داينكه چرا قبل از اطلاع ازبرنامه هاي ملك مدني در مورد وي رأي گيري و با انتخاب وي موافقت شده است گفت:«باتوجه به ۹ سال سابقه مديريت ملك مدني در شهرداري اصفهان، اعضاي شوراي شهر با تواناييهاي وي آشنايي كامل داشتند.»
به هر روي محمد حسن ملك مدني به عنوان شهردار تهران معرفي و سكان مديريت شهر به دست وي سپرده شد.
ادامه دارد

گروه اجتماعي ـ عده اي براي سود جويي از حج عمره به دنبال جوسازي هستند.
به گزارش ايرنا حجت الاسلام والمسلمين ري شهري نماينده ولي فقيه و سرپرست حجاج بيت الله الحرام در همايش مديران كاروان حج تمتع ضمن بيان اين مطلب با انتقاد از كساني كه درصدد اخلال در فعاليت هاي جاري عمره هستند افزود: اين سياست نظام است كه فريضه حج عمره با قيمت ارزان تري از ساير كشورها و بدون سود انجام شود.
وي اظهار داشت: بر پايه اين سياست، برنامه ريزي در سازمان حج و زيارت به گونه اي است كه به اين سازمان از بابت مبالغ دريافتي براي حج عمره سودي تعلق نمي گيرد و آنچه از مردم گرفته مي شود در خدمت به آنان صرف مي شود.
ري شهري گفت: كساني كه در فكر خصوصي سازي عمره هستند، قيمت حج را در ساير كشورها مورد بررسي قرار دهند تا متوجه تفاوت قيمت در اين زمينه شوند.
وي افزود: در حال حاضر به جاي اينكه وقت سازمان حج و زيارت صرف برنامه ريزي در امور زائران شود، متأسفانه صرف پاسخگويي به شبهات مي شود.

دوره هاي آموزش گرافيك مطبوعاتي و صفحه آرايي انجمن صنفي روزنامه نگاران از اول مهرماه آغاز خواهد شد.
به گزارش روابط عمومي اين انجمن دوره هاي آموزشي مذكور به آموزش نرم افزارهاي «pagemaker»، «photo shop»، «Free hand» و «Corel draw» اختصاص دارد.
همچنين يك دوره نيز با عنوان گرافيك مطبوعاتي (طراحي روي جلد) همزمان با دوره هاي ديگر برگزار خواهد شد.

گروه اجتماعي ـ انجمن بين المللي خبرنگاران برگزاري اجلاس بين المللي «ائتلاف خبرگزاريها براي صلح» توسط «ايرنا» را به عنوان يك ابتكار مهم و ارزشمند ياد كرد.
به گزارش ايرنا، آيدن وايت، دبيركل انجمن بين المللي خبرنگاران اعلام كرد: «ائتلاف براي صلح، ابتكار بسيار مهمي است و برگزاري آن توسط ايران بسيار با اهميت است.»
وايت با اشاره به اوضاع خطرناك جهان در يك سال گذشته، گفت: «بيم و ترديد و بي توجهي هاي بسياري وجود دارد و به اعتقاد من، اهميت اين نشست در اين است كه ايرنا ميزبان آن است و در افزايش آگاهي مردم در سراسر جهان نسبت به مسائل پيچيده و دشوار موجود مشاركت مي كند.» به گفته وايت، امروزه روابط عمومي ها و رسانه هاي تحت اراده دولتها سياست بين المللي را طراحي مي كنند و آزادي روزنامه نگاران و تهيه گزارشهاي جامع درباره همه مسائل از اهميت بسياري برخوردار است.
وايت علاوه بر استقبال از اين اجلاس، آن را براي روزنامه نگاران و بخشهايي كه از خبرگزاريها تغذيه مي شوند، بسيار ارزشمند و با اهميت خواند.
وايت كه در ژانويه گذشته به ايران سفر كرده بود، از ايران به عنوان يكي از هيجان انگيزترين كشورها در طول دبيركلي خود در انجمن بين المللي خبرنگاران ياد كرده بود.
وي در توضيح اين توصيف گفت: «سفر به ايران، ديدار با خبرنگاران و مردم اين واقعيت را براي من روشن ساخت كه بسياري از خبرهاي رسانه هاي غربي درباره ايران تحريف شده و سطحي هستند. واقعيت اين است كه در ايران بحث جدي درباره آزادي، دموكراسي و محدوديتهايي كه بايد به كنار گذاشته شوند، وجود دارد و خبرنگاران خيلي وارد اين بحثها مي شوند.»
وايت افزود: در تهران با خبرنگاران، نويسندگان و مردمي ديدار كردم كه تلاش مي كنند مؤلفه هايي براي خبرنگاران ايجاد كنند كه واقعاً مشوق دموكراسي، موفقيت و توسعه در ايران باشد.
وي با اعلام اين مطلب كه جمهوري اسلامي ايران از تصوير غير واقعي كه درباره اين كشور در دنيا وجود دارد، رنج مي برد، افزود: «من فكر مي كنم اين اجلاس كه از سوي ايرنا برگزار مي شود، فرصتي را براي بهبود اين تصوير فراهم مي آورد و تلاشي براي بيان و ارائه واقعيتها در ايران است.
وايت از تأثير منافع و اهداف سياسي بر رسانه ها بويژه در آمريكاي شمالي سخن گفت و افزود: گاهي اوقات خبرنگاران آنگونه كه بايد از مسائل مطلع نمي شوند و ايران نيز در تلاش نكردن در زمينه آگاه كردن افكار و رسانه هاي جهاني سهيم است.
وي دستيابي به اخبار صحيح و جست و جوي موضوعات پيچيده را از مشكلات خبرنگاران غربي و نيز ايراني دانست و اضافه كرد: «يكي از مشكلات ديگر اين است كه ايران در زمينه رسانه اي و خبرنگاري بطور مؤثر جذب شبكه هاي بين المللي نشده است و به اعتقاد من اين معضل بزرگي است و اين موضوعات را مي توان در اجلاس تهران مورد بحث و گفت و گو قرار داد.»
ايرنا در تاريخ ۱۵ و ۱۶ اكتبر در تهران ميزباني اجلاس بين المللي ائتلاف خبرگزاريها براي صلح را بر عهده دارد.
ائتلاف خبرگزاريها براي صلح، ندايي مقدس در برابر سكوت جهاني است
پروفسور «احمد خليلي» استاد جامعه شناسي سياسي دانشگاههاي پاريس گفت: اجلاس ائتلاف خبرگزاريها براي صلح در ايران صداي رسايي در برابر قدرت طلبي بوده و فرياد مقدسي در اين سكوت جهاني است.
وي در گفت وگو با ايرنا افزود: در اين شرايط كه آمريكا يكه تاز صحنه جهاني است و نداي مخالفي حتي از كشورهاي اسلامي منطقه به گوش نمي رسد، طرح برگزاري نشست ائتلاف براي صلح اقدام بسيار مناسبي است.
استاد دانشگاه پاريس گفت: در شرايطي كه قدرتي به صرف داشتن امكانات نظامي و مالي درصدد ايجاد سلطه خود درسراسر جهان است ، پيشه كردن سكوت خلاف اصول انساني است.
پروفسور خليلي افزود: بسياري از كشورها سكوت پيشه كرده اند چون منافع خويش را در خطر مي بينند
وي گفت: دعوت از خبرگزاريها براي يكصداشدن در اشاعه صلح و پيشگيري از تجاوز و قدرت نامشروع در جهان امر بسيار ضروري در اين سكوت جهاني است.
استاد دانشگاه پاريس در پاسخ به اين سؤال كه خبرگزاريها چه ميزان در صلح آفريني براي ملل جهان مؤثر هستند، اظهار داشت: اگر خبرگزاريها بدون حب و بغض به وظايف حرفه اي و وجداني خود عمل كنند، چون صلح يك خواست عمومي است و همه تلاش جوامع تاكنون مصروف به ايجاد آن شده است، مقاومت خبرگزاريها در برابر اين سلطه طلبي، نيروي عمومي مردم جهان را به دنبال خود خواهد داشت. البته گاهي گفته شده است كه خبرگزاريها در خدمت قدرت اند و از مسير واقعي خود خارج شده اند اما هدف اصلي ايجاد رسانه ها و حكمت وجودي آنها ايستادگي در برابر قدرت است ولي شرط آن داشتن صداقت است.

نمايندگان سازمانهاي غيردولتي طرفدار حفظ محيط زيست، روز گذشته اجلاس جهاني زمين را در اعتراض به برنامه كاري آينده كره زمين ترك كردند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از ژوهانسبورگ، اين نمايندگان با انتشار بيانيه اي طرح اجرايي را كه در نخستين ساعات روز گذشته به توافق مذاكره كنندگان رسيد به خاطر ناديده گرفتن برتري منزلت انسان مردود شمردند. براساس اين بيانيه، طرح اجرايي يادشده كه براي تصويب رهبران جهان در ژوهانسبورگ ارائه شده است، نظام اقتصادي و مالي بين المللي راكه با اهداف توسعه پايدار همخواني ندارد و حفاظت زمين را ناديده گرفته است، تقويت مي كند.
روسيه، پيمان كيوتو را امضا مي كند
روزنامه ايزوستيا روز گذشته در گزارشي از ژوهانسبورگ نوشت: ميخاييل كاسيانف نخست وزير روسيه در اين نشست وعده تصويب پروتكل كيوتو در آينده نزديك ازسوي روسيه را داد. اين روزنامه افزود: موضوع ديگر مورد بحث در نشست ژوهانسبورگ حل مسأله پرداخت بدهي هاي كشورهاي عقب مانده به كشورهاي پيشرفته جهان بود.
كاسيانف در اين باره يادآوري كرد كه روسيه از نظر بخشيدن بدهي ها كشوري پيشتاز محسوب مي شود.
روسيه تاكنون ۳۵ميليارد دلار از اين بدهي ها را بخشيده و براي باقي مانده آن پيشنهاد مي كند كه به پروژه هاي سرمايه گذاري در رشته هاي اجتماعي و حفاظت از محيط زيست تبديل شوند.
NGOها جهاني فكر كنند
مسؤول تشكل زيست محيطي پرستوي كوير كه از استان يزد براي شركت در بخش غيردولتي اجلاس جهاني توسعه پايدار در ژوهانسبورگ به سرمي برد، گفت: سازمانهاي غيردولتي ايران نيز مي توانند جهاني فكر كنند و منطقه اي عمل نمايند.
فاطمه مصدق در گفت وگو با خبرنگار ايرنا در ژوهانسبورگ در مورد نقش سازمانهاي غيردولتي در اجلاس توسعه پايدار گفت: هرچند كه سازمانهاي غيردولتي مشاركت جدي در تدوين سند نهايي نداشتند ولي براي پيشبرد اهداف سازماني خود بسيار مفيد بود.
بخشش ۴ميليارد دلار بدهي از طرف ايتاليا
سيلويو برلوسكوني، نخست وزير ايتاليا نيز همپاي ديگر سران كشورهاي توسعه يافته ، اعلام كرد كه اين كشور ۴ميليارد دلار مطالبات خود را از كشورهاي فقير مي بخشد.
به گزارش روزگذشته خبرگزاري آنسا، برلوسكوني در نشست جهاني زمين، گفت: ايتاليا قبلاً نيز از وصول يك ميليارددلار طلب خود از چندكشور آفريقايي صرفنظر كرده بود. اين كشور همچنين ۲۰۰ميليون دلار به صندوق بين المللي مبارزه با ايدز كمك مي كند.
شروط يك شركت چندمليتي
در آخرين روز كاري اجلاس زمين، از اين اجلاس خبررسيد كه شركت بزرگ نفتي چندمليتي «اكسون» براي پذيرفتن توافقات اجلاس شرط تعيين كرده است. به گزارش صلح سبز، پس از توافق سران براي جايگزين كردن انرژي هاي تجديدپذير به جاي سوخت هاي فسيلي، شركت بزرگ نفتي چندمليتي اكسون، با توافقات پنهاني بارديگر نمايندگان اجلاس سعي دارند موضوع انرژي هاي تجديدپذير را ناديده بگيرند. اين گزارش مي افزايد: «اين شركت بزرگ نفتي كه بزرگترين حامي «بوش» و «چني» براي پيروزي در انتخابات بوده است، اعلام مي كند آمريكا تنها در صورتي با پرداخت سهميه لازم براي آب پاك موافقت مي كند كه دنيا از قوانين جديد خود در مورد انرژي هاي تجديدپذير چشم پوشي كند.»
اين گزارش حاكي است شركت بزرگ نفتي اكسون با تعيين خط مشي مصرف انرژي در آمريكا، اكنون سعي در تعيين خط مشي مصرف انرژي دنيا دارد. صلح سبز از شرايط حاكم در ژوهانسبورگ گزارش مي دهد: «در حال حاضر ناديده گرفته شدن توافقات قبلي از طرف شركت هاي آمريكايي، تشكل هاي زيست محيطي و حافظان محيط زيست را كه براي اهداف اين اجلاس برنامه ريزي هاي گسترده كرده بودند به اعتراض و راهپيمايي واداشته است.» اين گزارش مي افزايد: «بسياري از افراد گروه صلح سبز و ديگر كشورهاي بين المللي حافظ محيط زيست با پوشيدن لباس هايي مخصوص و با شعارهاي اعتراض آميز و در دست داشتن پلاكاردها، خشم خودرا نسبت به خودخواهي هاي آمريكا نشان دادند.» نماينده كانادايي صلح سبز كه رهبري اين تظاهرات را به عهده داشت، اعلام كرد: «دنيا بايد چشمانش را به روي آنچه در اين اجلاس اتفاق افتاده بازكند.»

گروه اجتماعي ـ نتايج يك تحقيق درخصوص خشونت عليه زنان نشان مي دهد يك سوم زنان بدون علاقه اوليه به شوهر قدم به زندگي مشترك گذارده اند و حدود نيمي از زنان همواره در حال اضطراب زندگي مي كنند.
يافته هاي مطالعاتي كه توسط مركز امور مشاركت زنان در پنج استان كشور انجام شده، نشان مي دهد اكثر زناني كه در خانه مورد خشونت همسران خود قرارگرفته اند در سنين بين ۳۰ الي ۴۰ سال قراردارند و بيش از نيمي از اين زنان به مدت طولاني در معرض خشونت همسران خود قرارداشته اند.
براساس اين يافته ها كه درحاشيه همايش «نفي خشونت عليه زنان» در فرهنگسراي بانو در تهران ارائه شد، در حدود نيمي از زنان دچار سردردهاي عصبي و ميگرني هستند و ۱۸درصد داراي آثار موقت يا دايمي ضرب ديدگي يا سوختگي هستند. اين يافته ها كه از چهار استان سيستان و بلوچستان، كردستان، بوشهر، گلستان و شهرستان اسلامشهر به دست آمده، حاكي است ۲۶‎/۵ درصد زنان معتقدند شوهرشان بيش از حد فرياد مي زند و ۲۳‎/۱ درصد گفته اند همسرانشان مدام دستور مي دهند.
۲۹ درصد زنان پاسخگو با مردي از فاميل نزديك وصلت كرده اند اما اين امر باعث پيشگيري از خشونت عليه زنان نشده است و ۳۱درصد معتقدند زنان اقدام به دروغگويي و تظاهر رفتاري مي كنند و ۲۰‎/۸ درصد نيز اقدام به لجبازي با همسر و بدرفتاري نسبت به فرزندان مي كنند. در اين همايش مطالعات آماري پزشك قانوني اراك منتشر شده كه نشان مي دهد «زنان مضروب از لحاظ عوارض جسماني دچار ۹۹ درصد كوفتگي و كبودي، ۴۰ درصد سوختگي، ۲۷ درصد ضربه به مغز و ۳۳ درصد سقط جنين» مي شوند. آمار اراك حكايت دارد كه ۹۸‎/۸ درصد زنان مراجعه كننده سابقه صدمات قبلي را به دفعات داشته اند و ۱‎/۲ درصد براي نخستين بار مورد خشونت قرارگرفته اند. اين مطالعات نشان داده است: علل خشونت عليه زنان در ايران به عواملي مانند ضعف قوانين حمايتي از زنان، نيازمندي اقتصادي زنان به مردان و قبح مسأله طلاق بستگي دارد.