نويسنده: پيتر مس مترجم: سليمان حيدر پور منبع: نيويورك تايمز
اشاره:در پى افزايش تقاضاى نفت در جهان بويژه از سوى چين ، هند و آمريكا، و نابرابرى عرضه و تقاضا، عليرغم دلگرمى هايى كه از سوى بزرگترين صادر كننده نفت در جهان يعنى عربستان داده مى شود، بهاى نفت از رشد قابل توجهى برخوردار شده است. آمارهاى نجومى مقامات عربستان و آمريكا و در عين حال متضاد از يك سو و از طرف ديگر نظرات تحليلگران نفتى كه برخى نسبت به تأمين سوخت جهانى از سوى عربستان خوشبين و برخى بدبين، بيم و هراس در دل مصرف كنندگان انداخته و بر بهاى روزافزون نفت در بازار جهانى دامن مى زنند.
مقامات نفتى سعودى از جمله نعيمى وزير نفت اين كشور رسيدن به هدف توليد ۱۲‎/۵ميليون بشكه در روز در سال ۲۰۰۹را واقعى مى داند و در اين رابطه آقاى يرگن رئيس تحقيقات انرژى دانشگاه كمبريج رسيدن به رقم توليد يادشده را با توجه به تكنولوژى نوين عملى مى داند. در مقابل، آقاى سايمانز تحليلگر نفتى و بانكدار معروف آمريكا ضمن رد نظريه يادشده نقطه اوج را مطرح مى كند كه در اصطلاح زمين شناسى نفت نقطه بحرانى تعريف شده است و اين موقعى است كه چاهها ديگر توان توليد رو به افزايش نفت را ندارند.
( اين روند زمانى رخ مى دهد كه نيمى از چاههاى نفت خالى است). نقطه اوج نقطه اى است كه توليد به حداكثر رسيده است و ديگر اهميت ندارد كه چه تعداد چاه در يك منطقه مته خورده است.
در اين رابطه آقاى الحسينى، از مديران ارشد سابق آرامكو در زمينه توليد نفت، اگرچه تا حدودى با سايمانز اختلاف نظر دارد ولى نگران عوامل طبيعى و غير طبيعى كه منجر به خشك شدن زودهنگام چاهها مى شود، است. او معتقداست سعودى توان افزايش بالاى ۱۲‎/۵ميليون بشكه نفت در روز را ندارد و لازمه چنين كارى را داشتن تكنولوژى بسيار پيشرفته و مهندسين بسيار كارآمد مى داند كه در حال حاضر چنين امكانات و نيروى انسانى كافى موجود نيست. نكته ديگرى كه آقاى پتر نويسنده مقاله بر آن تأكيد دارد مخفى نگهداشتن آمار و ارقام مربوط به توليد مخازن نفتى از سوى عربستان و ساير كشورهاى عضو اوپك است. او معتقد است كه سعودى از بيم اينكه برملا شدن ميزان ذخاير نفت و كمبود شديد آن در آينده نزديك، منجر به تشديد تلاش براى جايگزينى نفت خواهد شد به اعلان حقايق نفتى تمايل نشان نمى دهد. نويسنده همچنين سياستمداران و وزارت انرژى آمريكا را متهم به ارائه آمار غلو آميز از توانمندى عربستان در توليد و صادرات نفت نموده و معتقد است كه بروز بحران انرژى حتمى است و اگر دولتمردان آمريكا تدبيرى عملى براى جايگزين كردن سوخت نينديشند، وضعيت انرژى براى مصرف كننده بسياردردناك خواهد بود.
ميدان نفتى راس تنوره، بزرگترين ترمينال نفتى جهان، در سواحل شرقى عربستان و در كنار خليج فارس قرار دارد. از برج كنترل راس تنوره شما مى توانيد امپراتورى نفتى مملو از سوپر تانكرها ، مخزنهاى بزرگ و هزاران مايل لوله را مشاهده نماييد. من در ژوئن گذشته از راس تنوره ، تأمين كننده ده درصد نفت مصرفى روزانه جهان ، ديدن كردم. با حضور در برج كنترل تنوره، بدون اينكه قطره اى از نفت را ببينيد، ۵۰ميليون بشكه نفت شما را احاطه مى كند.
البته كه نفت در آنجاست. در يك تردستى تكنولوژيك، نفت از كوير عربستان استخراج ، پس از انجام فرايند جدا سازى آب و گاز، انتقال آن به ترمينال خليج فارس از طريق لوله هاى نفتى، بارگيرى سوپر تانكرها، وارسال نفت به يكى از بنادر با هزاران مايل فاصله و پالايش و در نهايت به يكى از ايستگاههاى سوخت رسانى تحويل داده مى شود. همه اين مراحل بدون ديد چشم صورت مى گيرد. تا زمانى كه نفت، به اندازه كافى براى راه اندازى اقتصاد جهان، وجود دارد، نه تنها اين ماده از ديد چشم بلكه به دور از فكر مصرف كننده خواهد بود.
از آنجايى كه نفت ديگر از فكر به دور نيست من از تنوره ديدن كردم. به بركت افزايش بى سابقه بهاى نفت ناشى از كمبود پالايش و تقاضاى فراوان بويژه از سوى آمريكا و چين، موجب شده تا توليد كنندگان بويژه عربستان، بزرگترين صادر كننده نفت جهان، نفت بيشترى توليد كنند. برخلاف بحران نفتى سال ،۱۹۷۳ كه در آن بر اثر تحريم نفتى اعضاى اوپك كمبود مصنوعى نفت ايجاد شده بود، كمبود و يا نزديك به كمبود نفت در دنياى امروز واقعى است. اگر تقاضا بيشتر شود، يا خط توليد، ناشى از نا آرامى و تروريزم از مدار خارج شود، ممكن است به طور ناگهانى نفت كافى براى صدور وجود نداشته باشد.
همانطور كه عارف على، راهنماى من از شركت آرامكو، شركت بزرگ نفتى عربستان، به كنايه در باره اهميت تنوره گفت:« يك اشتباه در راس تنوره موجب افزايش بهاى نفت خواهد شد»، اين امر سبب شده تا راس تنوره به دژ مستحكم مبدل شود. براى اينكه تروريستها اين اكسيژن سياه را، كه جهان به آن وابسته است ، قطع نكنند، ورودى اين دژ مجهز به چندين دروازه و موانعى بمبى است. مشكل فراتر از ويرانى است كه يك متعصب با جا سازى ۵۰كيلو تى ان تى در اتومبيلش مى تواند به بار آورد. نگرانى هايى كه كارشناسان نفتى بيان مى كنند اين است كه عربستان و ساير توليد كنندگان نتوانند در آينده پاسخگوى افزايش تقاضاى جهانى باشند. توليدكنندگان با كمبود نفت روبرو نخواهند بود بلكه چاههايى قديمى با چندين دهه استخراج توان سالهاى اول را برا ى تأمين نفت بيشتر از دست داده اند. شورون دومين شركت نفتى آمريكا هشدار داده است كه « يك چيز واضح است و آن اينكه عصر نفت آسان به پايان رسيده است»
در چند سال گذشته، اختلاف ميان عرضه و تقاضا، كه زمانى محسوس بود، به طور پيوسته كم شده و امروزه تقريباً ناچيز است. لذا پيامد كمبود واقعى نفت بسيار زياد خواهد بود. اگر مصرف نفت حتى به اندازه كم از توليد بيشتر شود، ركود جهانى را به دنبال خواهد داشت. در نتيجه بهاى سوخت وسايل نقليه و محصولات پتروشيمى و آنچه كه در بازار است افزايش خواهد يافت. بنابراين تأثير آن بر زندگى مردم آمريكا بسيار ژرف خواهد بود. اگرچنانچه جيره بندى سوخت انجام گيرد، مردم حومه شهر و روستا كه همواره با اتومبيل بر سر كار و مدرسه مى روند با مشكل شديد مواجه شده و بهاى سوخت خانه ها افزايش خواهد يافت.
آيا چنين وضعيتى واقعاً روى خواهد داد؟ اين امر بستگى به عربستان دارد. در پاسخ به اين پرسش لازم است بدانيد كه آيا عربستان با داشتن ۲۲درصد ذخاير نفتى دنيا مى تواند توليد خود را از مرز ۱۰‎/۵ميليون بشكه در روز به ۱۲‎/۵ميليون بشكه و يا بيشتر، كه اين كشور براى سال ۲۰۰۹طراحى كرده است، افزايش دهد؟ (در حال حاضر مصرف نفت در جهان ۸۴ميليون بشكه در روز است). عربستان تنها ابرقدرت نفتى جهان است و هيچ توليد كننده اى در جهان به اندازه عربستان با ۲۶۳ميليارد بشكه، ذخاير نفتى ندارد. ايران با در اختيارداشتن نصف ذخاير نفتى عربستان در مقام دوم قرار دارد. ميدانهاى نفتى تازه اى در ساير كشورها كشف شده است كه تنها مى توانند بخشى از تقاضاهاى نفت را پاسخگو باشند. مثلاً گفته مى شود كه ذخاير نفتى آلاسكا با ۱۰ميليارد بشكه كشف شده تنها معادل بخشى از ذخاير عربستان است.
اما ذخاير نفت عربستان را نمى توان به درستى تعيين كرد. چون ذخاير نفتى را نمى توان مانند درختان جنگل برآورد كرد. نفت در زير زمين است و زمين شناسان ومهندسين فقط مى توانند ميزان ذخاير و برداشت آن را تخمين بزنند. مانع ديگرى نيز وجود دارد: عربستان اجازه نمى دهد كه سهميه محرمانه از ذخاير و استخراج نفت اين كشور را خارجى ها محاسبه كنند. نفت صنعتى است كه نه تنها توليد بلكه اطلاعات آن به چشم ديده نمى شود. لذا ما هيچوقت از كمبود عرضه و تقاضاى نفت اطلاع نخواهيم يافت تا براى كم كردن تأثير آن آمادگى پيدا كنيم. در اين صورت ضربه اقتصادى از تاريكى وارد خواهد شد.
البته عربستان در رابطه با آمار و ارقام نفت چيزى براى گفتن دارد ولى تمايلى به دادن اطلاعات ندارد. پيش از سفر به عربستان به واشنگتن رفتم تا سخنان نعيمى، وزير نفت عربستان در مركز تجارت جهانى نزديك به كاخ سفيد، را بشنوم. در اين گردهمايى، نعيمى ستاره جمع نفتى و سياسى آمريكا بود كه وزير انرژى آمريكا در كنار او و ريلى رئيس شركت نفتى شورون نيز حضور داشت. جيمز شلينگر نيز مجرى اين گردهمايى بود.
نعيمى كه كمى لهجه عربى دارد طى سخنانى خطاب به كسانى كه توانايى توليد بيشتر نفت از سوى عربستان را مورد پرسش قرار مى دهند، گفت:« من امروز به شما اطمينان مى دهم كه ذخاير نفتى عربستان بسيار فراوان است و اين آمادگى را داريم كه هرچقدر تقاضا باشد توليد كنيم. من نسبت به تكنولوژى به عنوان كليد انرژى آينده مان بسيار اهميت قائلم. چون فناورى تازه به ما كمك مى كند تا نفت بيشترى در جهان كشف و استخراج كنيم. لازمه توليد بيشتر، سرمايه گذارى بيشتر در چاهها و پالايشگاههاى تازه است. علاوه بر آن مطلقاً در جهان كمبود منابع وجود ندارد ».
سخنان دلگرم كننده آقاى نعيمى اطمينان بخش نبود. در زمان سخنرانى او، بهاى نفت حدود ۵۵دلار در بشكه بود و در كمتر از سه ماه بهاى نفت ۲۰درصد افزايش يافت. پرسش اين است كه آيا براستى در چند سال آينده جهان به اندازه كافى نفت خواهد داشت؟ آيا وجود ميليون ها بشكه نفت در راس تنوره، كه از ديد من پنهان بود، وجود دارد؟
ماتيو سايمانز صاحب يك شركت موفق، سايمانز و شركت بين المللى، مشاور شركتهاى انرژى ، عضو شوراى روابط خارجى آمريكا، فارغ التحصيل از دانشكده بازرگانى هاروارد و مشاوررايگان بوش در امور انرژى در مبارزات انتخاباتى رياست جمهورى سال۲۰۰۰. اگر كارتى براى اعضاى صاحبنظران جهانى نفت صادر شود قطعاً آقاى سايمانز دارنده آن كارت خواهد بود.
سايمانز دو سال پيش به عنوان يكى از اعضاى گروه تور دولتى، سفرى به عربستان داشت. طبق معمول اين گروه نيز از سوى وزير نفت و كارشناسان بزرگ نفتى عربستان مورد توجه قرار گرفت ولى سايمانزدر بازگشت نه تنها تحت تأثير اين توجهات قرارنگرفت بلكه مات و مبهوت بود. همانطور كه او در كتاب بدعت آميز خود تحت عنوان « شفق در كوير: شوك نفت عربستان و اقتصاد جهانى» مى نويسد: يكى از مديران ارشد در آرامكو به ديدار كنندگان گفت كه در تخمين ميزان كشف نفت از فرمول « منطق نامعلوم» استفاده خواهد شد. سايمانز تا آن زمان واژه اى به نام منطق نامعلوم نشنيده بود. به كارگيرى منطق نامعلوم براى ذخاير نفتى به چه معنى است؟ عليرغم قول تأمين نفت بى پايان از سوى اين مدير ارشد عربستان ، سايمانز نسبت به آرامكو، كه نداند چه ميزان نفت كشف نشده باقى است، مشكوك است.
بازگشت سايمانز از عربستان با التهاب همراه بود. عربستان يكى از بنيانگذاران اوپك است. اين سازمان تأسيس شد تا سياست هاى توليد كنندگان نفت را هماهنگ كند. عربستان مانند ساير اعضاى اوپك تنها ارقام كلى مربوط به توليد و ميزان ذخاير را ارائه مى كند و هيچگاه جزئيات مقدار استخراج نفت از هر چاه و سبك استخراج آن را ارائه نمى كند ضمن اينكه به خارجى ها اجازه محاسبه ميزان توليد نفت را نمى دهد. وضعيت ميدانهاى نفتى عربستان و ساير اعضاى اوپك كاملاً با گارد، محافظت و محرمانه تلقى مى شود. اين امر عمدتاً به خاطر سهميه بندى، كه در سال ۱۹۸۳براى محدود كردن توليد نفت به اعضاى اوپك تحميل شد، صورت مى گيرد. معيار سهميه بندى به نسبت ميزان ذخاير نفتى است. اكثر تحليلگران بر اين باورند كه اگر گفته نشودهمه، اكثريت اعضاى اوپك براى به دست آوردن سهميه بيشتر و در نهايت درآمد بيشتر، ميزان ذخاير نفت خود را بيش از آن چه كه هست اعلام مى كنند.
در زمان افزايش توليد نفت، بانكدارانى مانند سايمانز نمى دانستند و يا توجه نداشتند كه ذخاير اعلام شده از سوى اعضاى اوپك واقعى هست يا نه. اعضاى اوپك و غير اوپك در طول دهه هاى ۷۰ ، ۸۰ و ۹۰ بيش از تقاضا، مازاد توليد داشتند. به همين دليل سيستم سهميه بندى اعمال شد تا بخشى از نفت مازاد دور از دسترس بازار قرار گيرد. در همين حال بسيارى از اعضاى اوپك با فروش بيشتر نفت در پى درآمد بيشتر بودند. تا اينكه اخيراً دلايلى براى ترس ناشى از كمبود نفت مانند، تحريم، بروز جنگ و اعتصاب كارگران مطرح شد. ضمن اينكه تعداد كمى از مردم احساس مى كردند كه كمبود نفت ممكن است ناشى از تقاضاى زياد باشد. علاوه بر آن افزايش تقاضاى پيوسته چند سال گذشته به رهبرى چين كه بشدت حرص مى زند وضعيت را تغيير داده است.
تقاضاى نفت بيشتر موجب شده است تا كلوپى از كارشناسان براى پيش بينى بحرانى شدن وضعيت نفت، تأسيس شود. منظور اين كارشناسان اين نيست كه جهان با كمبود نفت روبروست. هرچند كه تا كنون نيمى از نفتى كه مى شد استخراج كرد مصرف شده و حدود يك تريليون بشكه در زير زمين باقى مانده است. نگرانى آنها بيشتر از بابت ميزان نفتى است كه بايد براى مصرف روزانه از چاهها استخراج كرد. اين كارشناسان كه هنوز در جهان در اقليت هستند، مدعى اند به لحاظ پيچيدگى زمين شناسى و محدوديت در فناورى مدرن، برآورده كردن نيازهاى نفتى جهان در آينده نزديك امكان پذير نيست.
يكى از شديدترين هشدارها در رابطه با كمبود نفت زمانى بود كه وزارت انرژى آمريكا در فوريه گذشته گزارشى را منتشر كرد. در اين گزارش آمده است:« به دليل افزايش نسبى بهاى نفت در يك دهه گذشته، شركتهاى نفتى تلاش گسترده اى براى اكتشاف و استخراج نفت در اين مدت نمودند اما نتايج اين تلاش نا اميد كننده بود» .
اين گزارش كه توسط مؤسسه علمى و راهبردى بين المللى وزارت انرژى آمريكا ، فعال در امور امنيت و انرژى آمريكا، تهيه شده مى افزايد: «اگر روند كنونى جا بيفتد، دليلى ندارد نسبت به موفقيت استخراج نفت براى بهبود وضعيت در آينده اميدوار بود. وضعيت كنونى نفت، ناشى از بهره ورى چندين دهه از ذخاير نفتى است. در گذشته ذخاير مازاد بيش از مصرف بود در حاليكه در عصر كنونى مصرف مازاد در سال بيش از ذخاير مازاد است. اين امر يكى از نشانه هايى است كه توليد متعارف نفت را به ناچار به نقطه اوج خود در جهان خواهد رساند»

ايسنا - در حال حاضر آمار دقيقى از توان توليد تجهيزات صنعت نفت در داخل كشور وجود ندارد، ولى استفاده بيشتر از حساب ذخيره ارزى در طرح ها باعث تقويت اين صنعت خواهد شد.
رئيس انجمن سازندگان تجهيزات صنعت نفت ايران افزود: با وجود تلاش سازندگان تجهيزات صنعت نفت جهت حضور بيشتر در پروژه هاى نفتى، برخى مسائل از جمله نحوه تأمين مالى طرح ها مانعى براى اين افزايش حضور است.
رضا خياميان ادامه داد: وقتى پروژه اى به صورت فاينانس اجرا مى شود، كشورهاى فاينانس كننده سعى مى كنند كه بيشترين تجهيزات مورد نياز را از كشور خود خريدارى كنند و به همين دليل مجبوريم بخشى از نياز طرحها را از خارج تأمين كنيم.
خياميان، استفاده بيشتر از حساب ذخيره ارزى در اجراى پروژه هاى نفتى را راهى براى كاهش وابستگى به فاينانس طرحها و استفاده از منابع مالى خارجى عنوان كرد و افزود: البته با توجه به هزينه بالاى پروژه هاى نفتى حتماً بايد از مشاركت سرمايه گذاران خارجى دراين زمينه استفاده شود، ولى وقتى پيمانكار طرح ايرانى باشد، بيشتر از تجهيزات ساخت داخل استفاده خواهد شد.
وى با اشاره به برنامه ريزى انجام شده براى سرمايه گذارى بيش از ۱۰۰ ميليارد دلارى طى چند سال آينده در صنعت نفت گفت: اين مسأله زمينه لازم براى استفاده بيشتر از توان داخلى را فراهم مى كند كه البته تحقق آن نيازمند فراهم كردن بستر لازم است و شركتهاى نفتى بايد متناسب با نياز صنعت نفت ظرفيت هاى لازم را ايجاد كنند.
وى با اشاره به واقع شدن ايران در يك منطقه نفت خيز گفت: علاوه بر توجه به بازارهاى داخلى بايد به بحث صادرات تجهيزات صنعت نفت نيز توجه كرد كه بازار عراق فرصت مناسبى در اين زمينه محسوب مى شود. او در خصوص ميزان تأمين نياز پروژه هاى نفتى توسط تجهيزات ساخت داخل گفت: درحال حاضرآمار دقيقى در اين خصوص وجود ندارد، ولى با توجه به بررسى اين مسأله اميدواريم طى دو ماه آينده اين رقم مشخص شود.
رئيس انجمن سازندگان تجهيزات نفت در ادامه با اشاره به كيفيت مناسب توليدات داخلى گفت: بحث ايمنى، يك مسأله مهم در ساخت تجهيزات نفتى محسوب مى شود و واحدهاى داخلى درصدد مطابقت توليدات خود با استانداردهاى جهانى هستند.
وى در پايان افزود: تقويت صنعت نفت نيازمند كسب بسيارى از استانداردهاى جهانى است كه تاكنون تعدادى از اين استانداردها دريافت شده، ولى كسب برخى از آنها مانند استاندارد API آمريكا با مشكل روبرو است.

امارات عربى متحده به منظور در اختيار گرفتن اجراى طرحهاى استخراج و سرمايه گذارى در بخش گاز منطقه خليج فارس و خاورميانه تلاش مى كند.
  گزارش پايگاه اينترنتى شركت «دانه گاز» كه يك شركت منطقه اى و مقر آن در شارجه امارات است، مى افزايد: عرضه سهام اين شركت از سوى اعضاى شوراى همكارى خليج فارس مورد استقبال قرار گرفته است.
  منطقه خليج فارس با توجه به ذخاير عظيم گاز طبيعى بسيار مورد توجه قرار گرفته است و «قطر» از نظر حجم توليد گاز طبيعى طى ۱۰ سال آينده در رديف نخست جهان قرار خواهد گرفت.
  برآورد مى شود: تقاضاى جهانى براى گازطبيعى تا سال ۲۰۲۰ به ۴۰۷ هزارميليارد  متر مكعب برسد، در حالى كه در سال ۲۰۰۰ ميزان توليد گاز ۲۰۵ هزار ميلياردمتر مكعب گزارش شده است.
  از سوى ديگر شركت نفت الهلال كه مقر آن در شارجه امارات است: مى افزايد، شركت گاز مايع قطر با همكارى شركت «شل» در صدد احداث طرح «گاز قطر» با هزينه اى معادل شش تا هفت ميليارد دلار است.  الهلال پيش بينى كرده است: مدت اجراى طرح مذكور تا پنج سال آينده به اتمام خواهد رسيد.
  شركت نفت قطر موافقتنامه اى را با شركت آمريكايى «اكسون موبيل» و يك كنسرسيوم از شركتهاى ژاپنى به منظور انتقال گاز از بندر رأس الفنان قطر   به آمريكاى شمالى امضا كرده است كه به مدت ۲۵ سال از آغاز سال ۲۰۰۸ به اجرا گذاشته مى شود.
  علاوه براين هند حجم واردات گاز خود از قطر را تا سال آينده ۵‎/۸ تن در سال افزايش خواهد داد.

كيش، خبرنگار «ايران»: رشد اقتصادى كيش طى سالهاى ۸۲ - ۷۹ حدود ۲ برابر كل كشور بوده است.
به گزارش روابط عمومى و امور بين الملل سازمان منطقه آزاد كيش، براساس آمار موجود توليد ناخالص داخلى منطقه آزاد كيش به قيمتهاى جارى از حدود ۱۴۰۰ ميليارد ريال در سال ۷۹ به ۳۸۸۰ ميليارد ريال در سال ۸۲ افزايش يافته كه به طور متوسط رشدى در حدود ۴۱ درصد در سال داشته است.
همچنين منطقه آزاد كيش طى ۴ سال گذشته موفق به جذب ۳‎/۵ ميليارد دلار سرمايه خارجى و بيش از ۱۷ هزار ميليارد ريال سرمايه داخلى شده است.
گفتنى است طى دوره مذكور تعداد شركتهاى ثبت شده با سرمايه ۱۰۰ درصدى خارجى دو برابر شده است.

گروه اقتصادى - شانزدهمين همايش بانكدارى اسلامى با عنوان «همگرايى بانكدارى بدون ربا با بانكدارى بين المللى» هشتم شهريور ماه امسال با حضور وزير اقتصاد و دارايى برگزار مى شود.
دكتر محمد طبيبيان، رئيس مؤسسه عالى آموزش بانكدارى ايران با بيان اين مطلب افزود: از جمله موضوعات همايش امسال، نقش سيستم بانكى در تأمين منابع سرمايه گذارى، گسترش بانكدارى بدون ربا در خارج از كشور، بررسى بهاى تمام شده نرخ بانكى و نرخ سود بانكى است.
وى افزود: طى سال هاى اخير تحولات عميقى در سطح جهان صورت گرفته و از آنجايى كه توسعه و رشد اقتصادى در گرو پويايى نظام بانكى كشور است، حتماً بايد به بررسى سيستم هاى بانكى بپردازيم.
آيت الله موسوى بجنوردى، استاد دانشگاه و حوزه علميه قم نيز درباره اين همايش گفت: نظام بانكدارى در ايران مبتنى بر ربا نيست و بانكدارى ايران يكى از بهترين نظام هاى بانكى جهان است و خيلى از كشورها، ايران را به عنوان الگو قرار دادند.
گفتنى است اين سمينار با ارائه ۱۹ مقاله و با هدف ارائه دستاوردهاى مراكز علمى و تحقيقاتى در زمينه بانكدارى بدون ربا، طرح نقاط ضعف و قوت نظام بانكى با مديران بخش پولى و آشنايى با مشكلات بانك ها برگزار مى شود.

ايرنا - بانك سرمايه گذارى اروپا اعلام كرد كه براى اجراى طرح توسعه فرودگاه پكن در پايتخت چين ۵۰۰ ميليون «يورو» به اين كشور وام خواهد داد.
خبرگزارى شين هوا روزجمعه به نقل از«ارولاندو آرانگو» سخنگوى بانك سرمايه گذارى اروپا، گزارش داد كه اين بيشترين وامى است كه تاكنون اين بانك به چين اعطا كرده است.
وى گفت كه اين اقدام نشانگر اشتياق اتحاديه اروپا براى تقويت همكارى اقتصادى با چين است.
به گفته وى، مراسم امضاى توافقنامه اعطاى اين وام، ماه آينده ميلادى در حاشيه اجلاس سران بازرگانى و تجارى چين و اتحاديه اروپا در پكن امضا خواهد شد.
اجراى طرح توسعه فرودگاه پكن ، يكى از مهمترين اقدامات دولت چين براى آماده كردن اين شهر به منظور ميزبانى بازى هاى المپيك ۲۰۰۸ است.
مجموع هزينه اجراى اين طرح دو ميليارد و ۳۰۰ ميليون « يورو» برآورد شده است و بازپرداخت وام بانك سرمايه گذارى اروپا نيز ۲۵ ساله خواهد بود.

گروه اقتصادى: اهداف برنامه چهارم توسعه تنها نيازهاى «حداقلى» جامعه را برطرف مى كند.
طهماسب مظاهرى وزير اسبق وزارت امور اقتصادى و دارايى و عضو هيأت علمى دانشگاه تهران روز گذشته در همايش يك روزه «ليزينگ، چالشها و فرصتها» با اعلام اين مطلب گفت: اگر به اهداف كمى برنامه نرسيم دچار مشكل جدى مى شويم.
وى افزود: فاينانس و ليزينگ يكى از راههاى سرعت بخشيدن به تحرك اقتصادى جامعه است و به شركتها اجازه مى دهد كه منابع مالى خود را توسعه دهند.
مظاهرى گفت: در دنيادر حال حاضر صنعت ليزينگ پس از بانكها دومين منبع بزرگ مالى است و مى تواند به عنوان ميزان الحراره وضعيت اقتصاد كشور عمل كند.
همايش يك روزه «ليزينگ، چالشها وفرصتها» كه روز گذشته در مؤسسه علوم بانكدارى بانك مركزى جمهورى اسلامى برگزار شد براى اولين بار در كشور به بررسى موانع حقوقى و قانونى بر سر راه ليزينگ در ايران را مورد بررسى قرار داد.

اراك، خبرنگار «ايران»: همزمان با برپايى نمايشگاه ماشين آلات صنعتى نو و دست دوم در اراك، بزرگترين نمايشگاه صنعت نيز ۷ الى ۱۱ شهريور ماه در اين شهر برپا مى شود.
به گزارش روابط عمومى و امور بين الملل شركت نمايشگاههاى بين المللى استان مركزى، اين نمايشگاه به منظور نمايش توليدات و قدرت صنعتى دركشور در سطح ملى و منطقه اى برگزار خواهدشد.
براساس اين گزارش ، هدف از برپايى اين نمايشگاه آشنايى و تعامل صنعتگران با يكديگر و نيز تبادل ماشين آلات اضافى و خارج از خط توليد كارخانجات در سطح استان و كشور است.
بنابراين گزارش، در نمايشگاه صنعت مجموعه اى از صنايع سبك و سنگين شامل خودرو، تجهيزات نفت، گاز ، پتروشيمى ، قطعه سازان و صنايع شيميايى و فلزى در فضايى سرپوشيده به وسعت ۷۵۰۰ متر مربع و ۱۰ هزار مترمربع فضاى باز نمايشگاهى به نمايش گذاشته مى شوند. همچنين محلى هم در نظر گرفته شده تا افراد بتوانند ماشين آلات دست دوم خود را به صورت مستقيم در معرض فروش قرار دهند. اين نمايشگاه در محل دائمى نمايشگاه هاى شهر اراك برپا مى شود.