Iran Newspaper - گزارش

محمدرضا هاديلو
سلامت انسانها همواره به عنوان يك اصل اساسى موردتوجه صاحبنظران ، مسؤولان و دست اندركاران مراكز علمى و تحقيقاتى و افراد جامعه بوده است.در اين زمينه پيشگيرى ، تشخيص بموقع ودرمان سريعتر بيماران از اهميت خاصى برخوردار است كه لازمه آن تأمين كالا و تجهيزاتى است كه بدون اغراق بايد گفت هيچ برنامه اى براى آن وجود ندارد.
در كشور مااين بخش مهم واساسى يعنى تهيه، تأمين و توزيع كالاهاى پزشكى، دندانپزشكى و آزمايشگاهى و حتى دارويى - كه در دنيا از نظر جايگاه اقتصادى جزو پنج رده بالاى معاملات بازرگانى قرار دارد و ازطرفى جايگاه ويژه اى در سلامتى افراد ايفا مى كند - همواره مورد تهديد جدى است كه گاهى رسانه ها به آن مى پردازند.
با توجه به حجم بالاى واردات اين بخش و درصد سود آن شرايطى ايجاد مى كند تا افراد سودجو در اين بخش متمركز شوند كه متأسفانه ضمن عدم رعايت اصول علمى در تأمين و توزيع كالا وتجهيزات غيراستاندارد در مواردى سلامتى افراد را به خطر مى اندازد.
خيابان ناصرخسرو و جمهورى دو مكان كاملاً شناخته شده در كل كشور براى عرضه كالا وتجهيزاتى هستند كه مستقيماً با جان بيماران و در كل انسانها در ارتباطند ولى متأسفانه عدم نظارت مسؤولان، كم توجهى بيمارستانها به عملكرد مسؤول تداركاتشان و نفوذ عده اى سودجو شرايطى را به وجود آورده كه زحمات بسيارى از فروشندگان شريف نيز در اين مناطق به زير سؤال برود.
***
ناصرخسرو با داروهايش و جمهورى با كالا و تجهيزاتش شهره خاص و عامند هرچند دولت با همكارى نيروى انتظامى و چند سازمان و ارگان ديگر در اواخر سال گذشته و در يك طرح ضربتى دستفروشان دارو و متخلفان ناصرخسرو را جمع آورى كرد اما هنوز طرحى مبنى بر جلوگيرى از ورود و فروش كالا و تجهيزات پزشكى، دندانپزشكى و آزمايشگاهى ارائه نشده است.
گذرى بر سر راه جمهورى
هرچند تقاطع خيابان وليعصر وخيابان جمهورى يك چهارراه بزرگ است اما هنوز اين منطقه به سه راه جمهورى مشهور است.
براى آگاهى بيشتر از تأمين و فروش كالا وتجهيزات پزشكى به سراغ فروشندگان اين اقلام رفتيم تا نظرات مستقيم آنان را جويا شويم. افرادى كه بعضاً به خاطر تخلف چندنفر، همگى زير سؤال رفته اند.
خانم سروش به همراه همسرش آقاى صابونى فروشگاه كالاى پزشكى تهران را اداره مى كنند.
آنها اقلام و كالاهاى پزشكى را از بنكدار يا شركتهاى توليدى داخلى تهيه و عرضه مى كنند و معتقدند بنكدار نيز از وارد كننده مى گيرد.
صابونى در مقابل اين سؤال كه چقدر از وارد كنندگان در كار خود تخصص دارند و كالاها را مى شناسند مى گويد: «اكثر واردكننده ها اين كاره نيستند. آنها اكثراً وسايل مورد نياز را از دوبى، چين، هنگ كنگ وتايوان وارد مى كنند چون كارشان اين نيست بيشتر به سود فكر مى كنند وزياده خواهند.
سؤال من اين است چطور اكثر اقلامى كه چينى هستند با مارك كانادا، ژاپن يا آلمان از طريق گمرك وارد ايران مى شوند و چه كسى به آنها مجوز مى دهد. همه مى گويند چرا كيفيت كالاها پايين است، چرا خوب كار نمى كنند اما كسى نمى گويد اينها از كجا وارد مى شوند و ناظر كيست».
اگر مشكلى ايجاد شود يا مصرف كننده ضرر يا خسارتى ببيند چه كسى پاسخگوست؟
«وقتى مشكلى ايجاد شود ما بايد پاسخگو باشيم. البته اگر خريدار (مسؤول تداركات بيمارستان) يك دستگاه با كيفيت پايين يا مشابه خارجيها را انتخاب كند مشكل از اوست ولى در بقيه موارد هر اتفاقى بيفتد به فروشنده بر مى گردد. ما رو راست هستيم و جنس چينى كه با مارك آمريكايى وارد شده را به خريدار مى گوييم واطلاع مى دهيم كه پايين بودن قيمت حاكى از چينى بودن آن است».
دنياى جمهورى دنياى خاصى است با اينكه گروهى كاردان و متخصص و آشنا به اين صنف - هر چند تجربى - آنجا گرد آمده اند اما وجود تعدادى متخلف و سودجو كار آنان را نيز كساد كرده و صدايشان را درآورده است.
در فروشگاهى كه كالا و لوازم آزمايشگاهى،تحقيقاتى، پزشكى و آموزشى عرضه مى كند فروشنده راضى به معرفى خود نيست.
او مى گويد: «اكثر افرادى كه خلاف مى كنند و اقلام تقلبى عرضه مى كنند كيف و كفش فروش بودند. ما از عواقب تقلب در اين صنف آگاهيم اما آنها چيزى نمى دانند. متأسفانه در اين صنف رابطه بازى زياد است به همين خاطر خلافكاران با مسؤول تداركات بيمارستانها زد و بند مى كنند. درست است در تمام اصناف خوب و بد وجود دارد. مثلاً يك راننده اتوبوس هم مى تواند بليت ها را پاره نكند وجاى ديگر بفروشد اما نبايد تمام رانندگان را به چشم بد نگاه كرد. من قبول دارم تخلف يا تقلب در اين صنف مشكلات زيادى به همراه دارد مثلاً وقتى به جاى «دريل پزشكى» ، «دريل صنعتى» مى فروشند با سلامت بيمار بازى مى كنند، دريل هاى پزشكى چپگر، راستگر دارند اما دريل صنعتى در حالت سوارخ كردن داخل مى شود و در حالت برگشت سوراخ را گشاد مى كند كه باعث عفونت و صدمات بعدى در استخوان است».
وقتى در مورد مسؤول نظارت بر اين اوضاع مى پرسيم، مى گويد: «سابق وزارت بهدارى مجوز ورود كالاها را صادر مى كرد اما الآن نمى دانم چه خبر است. ما، ترازوى توليد داخل داشتيم كه بسيار با كيفيت بود و با قيمت شش هزار و پانصدتومان به فروش مى رسيد اما جنس چينى با قيمت سه هزار تومان آمد و اولين آسيب را توليد كننده ديد، بعد از آن من هم جنس چينى آوردم چون ديگر كسى جنس ايرانى و گران را نمى خريد. ما اجناس توليد داخلى داريم كه با جنس آلمانى رقابت مى كند و حتى در بازار خارج از ايران فروش خوبى دارند اما بازار داخل دست اجناس بى كيفيت خارجيست».
اكثر مغازه هايى كه اجناس تازه رسيده خود را با دست نوشته اى روى شيشه به اطلاع مردم مى رسانند حتماً نام كشور توليد كننده را هم ذكر كرده اند!!
«دستگاه پمپ تزريق انسولين - آمريكايى - «دستگاه قند خون و چربى خون و داراى كاتالوگ فارسى و CD آموزشى» - ايتاليايى - «دستگاه تزريق انسولين بدون سوزن» - آلمانى - و...
و دريغ از يك نام «ايرانى»
به سراغ يكى از پيشكسوتان اين صنف مى رويم او نيز راضى به درج نامش نيست.
او نظرات خاصى دارد از جمله اينكه هرچيزى از گمرك ترخيص مى شود به جز تجهيزات پزشكى كه بايد دو وزارتخانه بازرگانى و بهداشت و درمان بر آن نظارت كنند و اگر جنسى مى خواهد وارد شود ابتدا اتحاديه نمونه آن را مى گيرد، استانداردها را مورد توجه قرار مى دهد، كنترل كيفيت مى كند وبعد، از چند بيمارستان و دكتر متخصص در مورد آن كالا نظرخواهى مى كند و اگر تأييد شد جنس يا كالاى مورد نظر وارد شده اما قبل از ترخيص از گمرك دوباره نمونه ها با نمونه اوليه تطابق داده مى شوند و...
او معتقد است: «جنس تقلبى نمى تواند وارد كشور شود زيرا حتى كشتى ها در مسير حركت نيز كنترل مى شوند ولى اگر كالايى با كيفيت و قيمت پايين عرضه مى شود به خاطر نياز جامعه است زيرا بعضى افراد نمى توانند كالايى آلمانى يا آمريكايى با قيمت بالا را بخرند و چون توانايى مالى بالايى ندارند نبايد دچار نقص عضو شوند به همين خاطر اجناس هندى يا ترك وارد مى شوند كه ارزانترند». و ادامه مى دهد: «كنترل اين بازار كار سختى نيست چون طرف حساب ما متخصصين و ارتوپدها و جراح ها هستند مگر تعداد آنها چقدر است مگر چند بيمارستان داريم؟»
دم خروس
به هر حال بازار كالا و تجهيزات پزشكى، دندانپزشكى و آزمايشگاهى در وضعيتى آشفته به سر مى برد كه هم توليد كننده، هم وارد كننده، هم فروشنده و هم خريدار دچار يك بى اعتمادى بوده و همگى مورد اتهام قرار دارند.
آيا وقت آن نرسيده كه دولت با يك نظارت برنامه ريزى شده و يا تشكيل اماكن و مجتمع هاى كنترل شده به سلامت جامعه بيشتر بها بدهد؟ ناصرخسرو نيز روزى متولد شد اما آنقدر به حال خود رها شد تا اينكه به مكانى جهت اجتماع خلافكاران و فروش داروهايى تقلبى تبديل شد و براى جمع آورى آنان چندين نهاد و سازمان با بودجه اى هنگفت وارد عمل شدند.
ناصر خسرو، جمهورى و هر مكان ديگرى اگر با نظارت و رسيدگى توأم نباشند حتماً به انحراف كشيده خواهند شد. ولى با توجه حساسيت و اهميت كالا و لوازم پزشكى بجاست از امروز چاره وبرنامه اى مدون براى آن انديشيده شود.
احداث مجتمع هاى مجهز به وسايل ارتباطى با ساير كشورها جهت كسب اطلاعات به روز ؛ نظارت دولت و حضور مستمر اتحاديه جهت جلوگيرى از هر نوع تخلف و حمايت از توليدات داخلى شايد كمترين كارهايى باشدكه تا به امروز مورد توجه قرار نگرفته است.