printlogo


کد خبر: 177339تاریخ: 1395/12/28 00:00
یادداشت خبرنگار

چشم انتظار حوادث شیرین 96




زهره صفاری


 
یک سال دیگر هم با همه افت و خیزها، تلخ و شیرین‌هایش به شمارش معکوس رسیده است. سالی پر از اتفاقاتی که شاید هرگز از ذهن تاریخ پاک نشوند. ما راوی این اخبار تلخ و شیرین بودیم. با خنده مردم شاد شدیم و با گریه هایشان اشک ریختیم. درددل‌های نانوشته‌ای را شنیدیم که شاید هفته‌ها با یادآوری آنها به فکر چاره‌ای بودیم، اما براستی که خبرنگاری حوادث عشق می‌خواهد؛ عشقی که انگیزه ات شود تا بتوانی با هر سختی و با هر سنگی که جلوی پایت می‌اندازند، بازمانده یک فاجعه را در روستایی دورافتاده پیدا کنی و پای حرف‌هایش بنشینی.
حادثه نویسی، پراسترس و پر اتفاق اما پرهیجان و خاطره انگیزهم است؛ خاطراتی که گذر زمان هم فراموش اش نمی‌کند. حوادث‌نویسی کاوش در بطن یک خبر ساده است. پاسخگویی به سؤالاتی که شاید هر کس با شنیدن یک خبر به ذهنش برسد و پاسخی برایش نداشته باشد.
با مروری بر سیصد و اندی روز که از سال گذشت نمی‌توان گفت که سال 95 خاطره شیرین نداشت اما حوادث تلخ‌اش آنقدر زیاد بود که شیرینی‌هایش حرفی برای گفتن نداشتند. فاجعه پلاسکو و شهادت آتش‌نشانان، سقوط بهمن و مرگ یک راهدار و تعدادی از رانندگان، تصادف قطارها در سمنان، سقوط اتوبوس سربازان و قتل دخترکان خردسال و... نقاط سیاه خاطره نگار سال بود.
اما خبرنگار حوادث حتی در سخت‌ترین شرایط نیزهمدل و گوش شنوای مردم است. همین اعتماد و همراهی است که ما را هر روز دلگرم‌تر می‌کند تا رسالت‌مان برای هشیاری مردم و گشودن گره‌ای از کار آنها را ادامه دهیم. ما باید قوی بمانیم تا زبان گویای قدرتمند مردم باشیم.
سال جدید در یکقدمی است. برخی‌ها فکر می‌کنند هر چه تلخی بیشتر باشد صفحات ما داغ‌تر است، اما همگی ما امیدواریم سال جدید بهترین‌ها برای مردم عزیزمان اتفاق بیفتد تا این باور اشتباه از ذهن‌ها پاک شده و حوادث و ماجراهای شیرین 96 برتلخی‌ها و ناکامی‌ها غلبه کند.

 


Page Generated in 0/0092 sec