كيهان يادداشت روز خود را به طرح نيروى انتظامى در اجراى «طرح ارتقاى امنيت اجتماعى» اختصاص داده و نوشته: وقتى نمونه هايى از برخورد با اراذل و اوباش و اعترافات تكان دهنده و مستند آنان را بر صفحه تلويزيون نشست، بسيارى از آنان كه در ضرورت برخورد قاطع و پشيمان كننده با اراذل و اوباش ترديد داشتند، انگشت ملامت به دندان گزيدند و از ژرفاى دل خواستار ادامه برخورد تا ريشه كنى كامل اراذل و اوباش شدند.
كيهان مى نويسد: مقابله با ناهنجارى هاى آزاردهنده و سلب كنندگان امنيت شهروندان از وظايف اصلى و استراتژيك مجموعه نظام و حكومت است.
كيهان در پايان تأكيد مى كند: نكته حائز اهميت در خصوص اجرايى و عملياتى شدن اين طرح با همان مجازات هاى سنگين و قاطع و با هدف تأمين امنيت روانى جامعه اين است كه نبايد توجه و پى گيرى نسبت به اين طرح در رويارويى با برخى هياهوها و شعارهايى كه معمولاً در قالب پروژه به اصطلاح حقوق بشر و مانند آن فرياد زده مى شود كمرنگ شود چرا كه حقوق بشر به معناى واقعى و راستين آن اجازه نمى دهد افراد شرور به دور از اعمال انسانى، جنايات دهشتناك و وحشتناكى در جامعه مرتكب شوند و ارعاب و نگرانى و ترس و اضطراب در سطح افكار عمومى بيافرينند.

واكنش ها به تصميم انتخاباتى زودهنگام مجمع روحانيون ادامه دارد. سخنگوى حزب اعتماد ملى، بى آنكه از معرفى خاتمى به عنوان كانديداى اين تشكل نام ببرد نوشته: انتظار مى رود بزرگان اصلا حات و بويژه اعضاى مجمع روحانيون مبارز به عنوان محور كل اصلا ح طلبان مسير منطقى را براى دست يافتن به نامزد واحد پيدا كنند كه اين جز، همگرايى و دريافت نظر همه گروه ها نيست.
اسماعيل گرامى مقدم اظهار كرد: در غير اين صورت مجدداً انتخابات نهم، با معرفى نامزدهاى مختلف تكرار مى شود. وى مى افزايد: كسانى كه در انتخابات گذشته خود را در معرض رأى مردم قرار دادند و ديدند رأى ندارند، نبايد در اين انتخابات هم وارد عرصه شوند.
به گفته اين عضو اعتماد ملى برخى معتقدند كسانى كه در دوره گذشته روى آقاى كروبى- به عنوان كسى كه بيشترين رأى را در ميان اصلا ح طلبان داشت - اجماع نكردند، نبايد نامزد معرفى كنند. اين ديدگاه ها بايد در جايى جمع شود و در مؤلفه هاى لا زم و معيارهاى يك نامزد براى پيروزى اصلا ح طلبان مورد توجه قرار گيرد.

رسالت سرمقاله خويش را به نقد سخنان تازه حميد انصارى، قائم مقام مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى(ره) اختصاص داده و مى نويسد: آقاى انصارى در گفت وگو با ماهنامه «يادآور» متعلق به دفتر مطالعات تاريخ معاصر ايران در ادامه پرونده حمله به آيت الله مصباح يزدى و مؤسسه امام خمينى(ره) مدعى شده است: « [چگونه] كسى كه احياناً يك بار با امام مكاتبه كرده و گفته كه به مؤسسه ما كمك كنيد، مى شود مبين خط امام!» صرف نظر از نوع ادبيات جناب انصارى، اين قضاوت غيرمنصفانه درباره آيت الله مصباح يزدى ظلم به تاريخ ايران و تحريف واقعيات انقلاب اسلامى است كه در يك ماهه اخير واكنش هاى زيادى را برانگيخته است. آيت الله مصباح يكى از سابقون انقلاب اسلامى است كه كمتر كسى مى تواند در سوابق مبارزاتى و سياسى ايشان ترديد نمايد.
رسالت مى نويسد: سخن آخر اما اين كه پژوهشگران در جريان شناسى تاريخ انقلاب اسلامى بخصوص درباره شخصيت هاى سياسى معاصر همواره بايد اين آسيب را مطمح نظر قرار دهند كه ممكن است برخى اغراض سياسى باعث تحريف واقعيات تاريخى ايران شود. لذا در اين زمينه بايد به مستندات و كتب تاريخى مورد وثوق مراجعه كرد و ميزان قرابت يا غربت افراد با خط امام(ره) را با خط كش واقعيات سنجيد نه ادعاهايى كه آنها مى كنند.

پس از آن كه وسلى كلارك، ژنرال سابق ارتش امريكا تأكيد كرد كه مك كين تجربه فرماندهى نظامى را ندارد و نمى تواند در عالى ترين سطح فرماندهى يعنى رياست جمهورى فردى مؤثر باشد، نامزد جمهوريخواه به فراست دريافت يك گام به خطر شكست در برابر اوباما نزديك شده است. بنابراين تغييرى بزرگ در كادر انتخاباتى اش انجام داد.
به نوشته روزنامه نيويورك تايمز تغييرى كه مك كين در كادر انتخاباتى اش داده حاكى از اين مسئله است كه هر روز كه مى گذرد نفوذ و تأثير «كارل روو» مغز متفكر جمهورى خواهان و مشاور اول بوش بر كمپ انتخاباتى مك كين بيشتر و بيشتر مى شود. كارل روو كسى است كه شگردهاى مبارزه او در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۰ به يارى بوش آمد تا در انتخابات آن سال بررقيب پرنفوذش، ال گور و سپس جان كرى پيروز شود. و اما تغييرى كه مك كين در كمپ انتخاباتى اش داده است، انتصاب «استيو اشميد» به مديريت اردوى انتخاباتى مك كين است. ارتباط اشميد و كارل روو كه موجب نفوذ روو بر كمپ مك كين مى شود، آن جا است كه اشميد سال ها از نزديك با كارل روو كار كرده و بخوبى با شيوه هاى او آشنا است. 10 روز قبل اشميد خود به ديدار مك كين رفت و برايش شرح داد كه تا چه حد در نزديكى خطر شكست از اوباما قرار دارد.
نفوذ «كارل روو» بر اردوى مك كين در حالى آشكار مى شود كه چند ماه قبل اخبار حاشيه اى انتخابات رياست جمهورى امريكا حاكى از آن بود كه كارل روو، مشاور غير رسمى مك كين است و حال با انتصاب اشميد نفوذ پنهان مشاور بوش آشكارتر و محرزتر شده است. كارل روو از جمله كسانى بود كه از ابتدا شكست هيلارى را پيش بينى كرده بود و به باور برخى ناظران مقالات او در علنى ساختن تناقضات هيلارى بر ديدگاه نخبگان دموكرات تأثير گذاشت.
مك كين در ادامه تغييرات در كمپ خود نيكلاس دالاس را كه مدير ارتباطات بوش در انتخابات ۲۰۰۴ و پس از آن در كاخ سفيد فعاليت مى كرد، به عنوان مشاور ارشد خود، برگزيد. سومين خريد مك كين از فروشگاه كارل روو، گريگ جنكينز است. او كه توليد كننده سابق برنامه هاى فاكس نيوز است از ديگر افرادى است كه همگان به عنوان دست پرورده كارل روو از وى ياد مى كنند. جنكينز نيز در دور اول انتخابات بوش مدير اجرايى بود و حالا مك كين بر او چنين سمتى را داده است. نزديكان كارل روو مى گويند وى پس از انتصاب هاى اخير در كمپ انتخاباتى مك كين گفته است اين تغييرات كمك فراوانى به مك كين خواهد كرد اما به نظر مى رسد مغز متفكر بوش به يك نكته توجه نكرده است و يا خواسته است آن را بى اهميت نشان دهد. اين نكته را نيويورك تايمز در مقاله ديگر به نقش كارل روو گوشزد كرده است، مشكل مك كين كه وسلى كلارك تحت عنوان عدم صلاحيت فرماندهى او آشكار كرد همچنان وجود دارد. حرف هايى كه وسلى كلارك بر زبان آورد چنان مستند است كه مى تواند حتى تأثير نقش كارل روو را در اردوى مك كين خنثى سازد. در هر حال سؤال تازه محفل نخبگان امريكا اين است كه آيا كارل روو خواهد توانست يك بار ديگر منجى نامزدى از حزب جمهوريخواه شود

توافق دو مقام ارشد ايران و اروپا- سعيد جليلى و خاوير سولانا- براى از سرگيرى مذاكرات هسته اى در تيرماه رويدادى است كه عنوان اصلى بسيارى از رسانه هاى غرب را به خود اختصاص داد.
رويكرد اروپايى ها براى شروع مذاكرات جديد با ايران اواخر خردادماه تبلور يافت، يعنى زمانى كه مسئول سياست خارجى اين اتحاديه تصميم گرفت به همراه بسته ديپلماسى گروه ۱+5 راهى تهران شود.
سولانا در سفر آن روز به تهران حاوى دو پيام مشخص بود. اول استقبال اروپا از بسته ديپلماتيك ايران و دوم اعلام رويكرد جديدى كه گروه غرب با عنوان جايگزينى سياست «تقابل» با منطق «تعامل» برگزيده است.
البته در فاصله اين دو هفته كه ديپلمات ها و كارشناسان ايران و اروپا سرگرم بحث و مطالعه درباره يافتن ساز و كار جديد همكارى بودند، طرف هاى مخالف اين سياست نيز بيكار ننشسته و تلاش هاى بسيار براى برهم زدن آهنگ تعامل ايران و اروپا انجام دادند.
از مصاديق اين كار شكنى ها مى توان به فعال شدن لابى محافل صهيونيست يا تحرك چهره هاى افراطى امريكا اشاره كرد كه در اقدامى مشترك سناريو تهديد نظامى ايران يا طرح به اصطلاح حمله دولت اولمرت به ايران را پيش كشيدند.
روشن بود كه كاركرد اصلى اين موج هاى خبرى، چيزى جز متوقف ساختن رويكرد تعامل اروپا و تهران نيست.
با اين مقدمه اكنون مى توان توافق روز جمعه سولانا و جليلى را نقطه پايان بر دو هفته سناريو جنگ روانى محافل صهيونيست به حساب آورد.
به باور بسيارى از تحليلگران اروپا، بروكسل در انتخاب رويكرد مذاكره با تهران، نگاه جدى به تجربه سه سال اخير دارد، سه سالى كه در آن به واسطه ارجاع مسئله هسته اى ايران به شوراى امنيت مراودات اقتصادى و تجارى ۲۷ كشور اروپايى با تهران در وضعى بلاتكليف قرار گرفت.
لذا اولين زمزمه هاى اعتراض به «سياست تقابل» از سوى نهادها و مؤسسات اقتصادى اروپا شروع شد. براى سرمايه گذاران اروپايى كه ايران را مهم ترين پل تجارت و شاهراه انرژى در خاورميانه مى شناسند قابل قبول نبود كه اروپا فرصت هاى طلايى خود را به واسطه تسويه هاى سياسى كاخ سفيد از دست بدهد.
به هر حال اروپا در حالى قرار جديد خويش براى مذاكره با ايران را مى بندد كه دوره اى از آزمون و خطا را در اين عرصه پيموده است.
بى گمان در اين فعل و انفعالات سياسى نبايد نقش عامل ديگرى به نام افول حكومت بوش را ناديده گرفت. تا چند هفته ديگر عصر حاكميت سياست طيف جنگ طلبانه بر كاخ سفيد به پايان مى رسد. اين جناح در هشت سال ايام زمامدارى خويش علاوه بر لطمات جدى بر منافع شهروندان امريكا فرصت هاى بسيارى را از كف اروپائيان ربود.

هلند با ممانعت از تحصيل دانشجويان ايرانى در رشته فناورى هسته اى در دانشگاه هاى كشورش، دانشجويان ايرانى را هدف تبعيض آموزشى قرار مى دهد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، وزارت خارجه هلند در بيانيه اى اعلام كرد كه پذيرش اتباع ايرانى براى تعليم يا تدريس در رشته هاى خاصى كه مى تواند به فعاليت هاى اشاعه هسته اى ايران كمك كند، ممنوع مى شود.
اين ممنوعيت بويژه شامل دسترسى به رآكتور هسته اى «بورسل» در جنوب شرق هلند و يك رآكتور آزمايشى در دانشگاه فنى «دلفت» است.

معاون برنامه ريزى، توسعه و فناورى وزير صنايع از بررسى برخى اهداف كمى سند استراتژى توسعه صنعتى و احتمال تغيير آن خبر داد.
محسن حاتم در گفت وگو با فارس افزود: پيشنهاداتى از سوى بخش ها و تشكل هاى مختلف در مورد تغيير برخى اهداف تعيين شده در سند استراتژى توسعه صنعتى به وزارت صنايع ارائه شده كه اين موارد در حال بررسى است.
وى با بيان اين كه برخى از پيشنهادات مربوط به افزايش يا كاهش ميزان توليد پيش بينى شده بعضى از محصولات در افق ۱۴۰۴ است، تصريح كرد: بر اساس سند استراتژى توسعه صنعتى ميزان توليد آلومينيوم كشور تا ۲۰ سال آينده بايد به ۱‎/۵ ميليون تن برسد كه هم اكنون بحث رسيدن اين رقم به دو ميليون تن در حال بررسى است.
وى ادامه داد: توليد مس نيز در استراتژى توسعه صنعتى تا سال ۱۴۰۴ حدود ۸۰۰ هزار تن برآورد شده كه پيشنهاد تعيين رقم يك ميليون و ۱۰۰ هزار تن براى آن در حال بررسى است.
حاتم با اشاره به ابلاغ سند استراتژى توسعه صنعتى كشور در سال ۸۵ به بخش هاى مختلف صنعتى و معدنى گفت: تهيه طرح آمايش صنعت و معدن و تعيين اولويت هاى سرمايه گذارى از جمله خروجى هاى اين استراتژى محسوب مى شود.
معاون وزير صنايع در مورد بحث ادغام وزارتخانه هاى صنايع و بازرگانى كه اخيراً در جلسه كميسيون صنايع مجلس مطرح شد، نيز اظهار داشت: بحث ادغام اين دو وزارتخانه در هيچ سطحى در وزارت صنايع مطرح نيست و تنها در تشكل ها و بين نمايندگان مجلس مطرح شده است.