printlogo


گاهی رسانه ها نسبت هایی به فرهنگ عمومی می دهند که شاید واقعی نباشد
این کارآفرین موفق ایرانی می‌گوید ایرانی‌ها تنبل نیستند

فرهنگ کار

محمد مهر

این هفته در جست‌وجوهایم به یک فایل ویدئویی در یکی از استارتاپ گرایندها برخوردم که در آن فریدون کورنگی، و یکی از شتاب‌دهنده‌های ایرانی که روی استارتاپ‌ها سرمایه گذاری می‌کند، صحبت می‌کرد. او در خلال صحبت‌های خود به مفهومی ‌اشاره کرد که می‌تواند ذهن ما را دور بزند. بین ما ایرانی‌ها این فکر در این سال‌ها جا افتاده و رسانه‌ها هم روی آن تمرکز کرده اند و به عنوان یک اصل مسلم به مخاطبان خود دیکته کرده‌اند که: «ایرانی‌ها تنبل هستند.» عموماً وقتی این اصل بیان می‌شود به عنوان سند و مبنا به میزان اندک و ناچیز ساعات کار مفید ایرانی‌ها هم اشاره می‌شود و شواهد دیگر، اما در این سخنرانی، کارآفرین برجسته ایرانی مثل ماهی‌ای که در خلاف جریان رود شنا می‌کند اعتقاد دیگری در این باره داشت. او بر این باور بود که «این فکر غلط است که ایرانی کار نمی‌کند. ایرانی باهوش تر از آن است که کار عبث انجام دهد.»  ادامه حرف‌های این کارآفرین ایرانی، نقد فرهنگ سازمانی بود. او در این باره اشاره می‌کند که « اگر ایرانی را در محیطی گذاشتید که دید بازدهی کارش پایین است کار نمی‌کند. خب در یک ساختاری که جوابده نیست برای چه کار کند؟ یکی از مهندسان مکانیک که آمده بود پیش من و طرحی را معرفی می‌کرد می‌گفت من شاگرد اول فلان دانشگاه معتبر بودم. حالا دارم در یک شرکت خودروسازی ایرانی کار می‌کنم. این جوان به من گفت سیستمی‌که من با آن در این شرکت کار می‌کنم 20 سال است در دانشگاه‌ها Obsolete - منسوخ - شده است. تعریف می‌کرد به مدیرانش گفته، می‌تواند طراحی بهتری به شرکت ارائه کند اما آنها به او گفته اند به تو مربوط نیست و راجع به این چیزها فکر نکن! توجه می‌کنید؟ حالا شما انتظار دارید که این فرد در این سیستم، فعالیت مثبتی داشته باشد؟ خب توهین به عقلانیت جوان‌های ماست که تصور کنیم این جوان‌ها 18 ساعت از عمرشان را هر روز باید در یک ساختار غیر جوابگو صرف کنند. من بر این باورم که قضاوت ما درباره « تنبل بودن ایرانی‌ها» قضاوت بدون مبنا و داده است. اگر این طور است پس چرا همین فرد ایرانی وقتی می‌رود آن طرف جواب می‌دهد؟ چرا جواب می‌دهد؟ چون آنجا این آدم را نمی‌گذارند سر کار عبث. این جا این فرد را جایی می‌گذارند که چشم انداز ندارد. اکثر دوستانی که از ایران می‌آیند وقتی می‌پرسی چشم‌انداز سه ساله  و پنج ساله‌ات را بگو، نمی‌داند چه بگوید، چون فکر نکرده است. اصلاً به او نگفته اند که راجع به این مسأله فکر کن.» اما اگر بخواهیم حرف‌های قابل تأمل این کارآفرین موفق ایرانی را در یک بسته کوچک بسته‌بندی کنیم احتمالاً می‌شود اینکه: فرهنگ کار سازمانی در جولان دادن به نوآوری و خلاقیت کارکنان مثل هوا برای ریه‌هاست؛ پس نمی‌شود قاعده کلی تراشید و تجویز کرد که اگر هر کسی در جای خود خوب کار کند، همه چیز به سامان می‌شود. این حرف اگرچه از یک زاویه درست است اما وقتی مدیران و بالادستی‌ها اجازه ندهند هر فرد در جای خود خوب کار کند، این رؤیا تعبیر نخواهد شد مثل این می‌ماند که ماهی‌ای بیرون از آب رؤیای شناور بودن را دنبال کند.



 
 


آدرس مطلب http://iran-newspaper.com/newspaper/page/6235/15/377050/0