printlogo


رونمایی از آلبوم «دایره بی‌پایان» تازه‌ترین اثر شمس لنگرودی
تنها صداست که می‌ماند



مهرداد رهسپار کوشکی
روزنامه نگار



«در آغوش هم
در این دایره بی‌پایان
من امتداد توام
یا تو امتداد منی»
شمس لنگرودی
شمس لنگرودی با شعر زندگی هنری‌اش را آغاز کرد و خیلی جوان بود که دست به قلم برد؛ اما سال‌ها بعد از مشق نوشتن تن به نشر شعر‌هایش داد و شد کتاب «رفتار تشنگی». از آن روز قریب نیم قرن می‌گذرد و ده‌ها اثر دیگر از این شاعر و هنرمند منتشر شده است. شماری از آنها پژوهش‌های ادبی‌ست، شماری از آنها برگزیده‌ای از سروده‌های ادبیات کهن پارسی‌ست، بخشی دیگر داستان و رمان است و شماری دیگر از فعالیت‌های این هنرمند، هم از بازیگری در سینما تا خواندن آواز و نوازندگی گیتار را در بر می‌گیرد. در این میان با چند آلبوم صوتی شعر‌هایش را برای مخاطب‌های پرشمارش خوانده است؛ همین دوشنبه (24 اردیبهشت) که گذشت، به مرکز فرهنگی شهر کتاب رفت و همراه با عوامل آلبوم «دایره بی‌پایان» از تازه‌ترین اثرش رونمایی کرد. آنها را برای دوستدارانش امضا کرد و عکس یادگاری گرفت . چند شعر خواند و از همکاران جوانش برای به انجام رساندن آلبوم «دایره بی‌پایان» تشکر کرد و به خانه‌اش بازگشت. آپارتمان محصور میان درخت‌ها در یکی از همین شهرک‌های تهران، تا نوشتن و خلق را از سر بگیرد... پیش از این صدای شمس لنگرودی با آلبوم‌های «پنجاه و سه ترانه عاشقانه»، «به سرش زده باد» و «باغبان جهنم» منتشر شده بود. «دایره بی‌پایان» انتخاب مسعود عماد از شعر‌های عاشقانه شمس لنگرودی است، او تهیه‌کننده این اثر بوده و آهنگ‌سازی آلبوم را محمد فرمانیان بر عهده داشت. شمس لنگرودی به خبرنگار «ایران »دراین باره گفت: «شعر راه به اعماق جان و هستی آدمی می‌جوید و چه بهتر از اینکه آدم، با کمک از امکان‌ها و مدیوم‌ها و شکل‌های گوناگون، راه به جهان دیگری بیابد. خاصه در این روزگار که دیگری یک‌سره طرد و لعن و نفرین می‌شود، ما راه دوستی و مهر را با نشر شعر پیش می‌گیریم باشد که جهان ولو برای لحظه‌ای قابل تحمل‌تر شود.» علاوه بر مواردی که ذکرش رفت در این برنامه بهمن کاظمی، موسیقی‌شناس اقوام و ملل نیز سخنرانی کرد و در بخشی از حرف‌هایش گفت: «شمس لنگرودی وقتی می‌خواهد آنچه را برای لحظاتی درک کرده به جوانانی بگوید که می‌خواهند تاریخی را تکرار کنند که حافظه‌ تاریخی‌اش وجود ندارد، به آنها می‌گوید که رکاب بزن برادر کوچکم/ رکاب بزن که راه درازی در پیش است. همین علت ارادتی است که به شمس لنگرودی دارم. دایره‌ بی‌انتهایی که او درباره‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که نمی‌داند کجای این دایره‌ بی‌انتها ایستاده است؛ ابتدای آن است یا انتهای آن.»

آدرس مطلب http://iran-newspaper.com/newspaper/page/6781/24/467404/0