printlogo


فرخنده آقایی در گفت‌و‌گو با «ایران» از کتاب آتی اش گفت
دغدغه مسائل اجتماعی و زنان بخشی از وجودم شده است



مریم شهبازی
خبرنگار
بیش از سی و پنج سال است که می‌نویسد اما هنوز خودش را پیشکسوت حوزه کتاب نمی‌داند و حتی تأکید دارد: «شاید به‌خاطر سن و سالم است که برایم چنین مراسمی گرفته‌اند.» دیروز چهارشنبه، شب فرخنده آقایی با حضور جمعی از اهالی کتاب و دوستداران ادبیات برپا شد، و خوانندگان ضمن آشنایی بیشتر با آقایی فرصتی برای طرح سوالات خود با وی پیدا کردند. نویسنده‌ای که نگاهی ویژه به‌ مسائل اجتماعی دارد و برای زنان و مشکلات آنان جایگاه خاصی در نوشته‌هایش قائل است، مجموعه داستان «تپه های سبز» عنوان نخستین مجموعه داستانی است که آقایی سال 66 روانه بازار نشر کرد، او تا به امروز برای انتشار مجموعه داستان ها و رمان هایش موفق به کسب جوایز مختلفی شده، از جمله آنها می توان به کسب عنوان برنده دوره هفتم جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی اشاره کرد.
او در گفت‌و‌گو با «ایران» از آماده سازی‌های نهایی مجموعه داستانی خبر داده که تا پایان سال روانه کتابفروشی‌ها می‌شود.
البته آنطور که آقایی به ما خبر داده این مجموعه داستان هنوز در مرحله آماده‌سازی است، این نویسنده کشورمان در توضیح بیشتر درباره این اثر تازه‌اش گفت:«موضوع اصلی این مجموعه پیرامون تولد، زندگی و مرگ است و داستان‌هایی را شامل می‌شود که در بردارنده تجربیات متعددم از سفرهایی است که رفته ام. موضوع هر داستان مستقل از دیگری است، حتی شیوه روایت داستان‌ها نیز متفاوت از هم است.»
به‌گفته آقایی این داستان‌ها همگی دو جنبه بیرونی و درونی دارند؛ بخش ظاهری داستان‌ها در ارتباط با همان بحث سفر و تجربیات حاصل از آن است و بخش درونی آنها هم سعی دارد مخاطب را متوجه سیر و سلوکی سازد که نویسنده طی این سفرها و در مواجهه با برخی تغییرات درونی شخصی‌اش تجربه کرده‌است.
او درباره «تولد، زندگی و مرگ» به‌عنوان موضوع مشترکی که در این مجموعه مد‌ نظرش بوده، ادامه داد: «بخشی از این داستان‌ها به این اعتقاد قدیمی بازمی‌گردد که می‌گوییم زندگی همچون یک سفر است و انسان نیز مسافر آن. بیش از جنبه‌های ظاهری و ساختاری داستان چیزی که برایم از اهمیت بسیاری برخوردار بود بخش درونی داستان‌هاست.»
نکته جالب توجهی که در ارتباط با فرخنده آقایی می‌توان به آن اشاره کرد این است که او طی این سی و پنج سالی که از فعالیتش در عرصه ادبیات داستانی می‌گذرد بیشترین دغدغه‌اش در نوشتن، بیان مسائل اجتماعی و دغدغه‌های زنان بوده، موضوعاتی که ردپایی از رشته دانشگاهی‌اش در مقطع کارشناسی ارشد و در حوزه علوم اجتماعی را می‌توان در آنها دید.
آنطور که از سخنان آقایی برمی آید به‌‌نظر می‌رسد او به تغییر رویه‌ای در نگارش داستان‌هایش دست زده است. او هنوز عنوانی برای این مجموعه انتخاب نکرده و امیدوار است که تا اواخر سال آن را روانه بازار نشر کند، هر چند که هنوز با ناشری برای انتشارش صحبت نکرده است.
وی در پاسخ به اینکه دلیل این تغییر رویه در چیست، گفت: «نمی‌دانم، شاید بخش عمده‌ای از این جواب را بتوان در سن و سالم یافت. به هر حال همه ما به مرور زمان و با بالارفتن سنمان دچار تغییراتی در تفکراتمان می‌شویم، طبیعتاً من هم به‌عنوان نویسنده از این مسأله مستثنی نیستم.»
داستان‌های فرخنده آقایی اغلب واقع‌گرا هستند، او درباره اینکه آیا زنان همچون داستان‌های قبلی‌اش در این مجموعه هم حضور پررنگی دارند یا نه، ادامه داد:«زنان در این مجموعه هم حضور دارند، اما این حضور، پیام داستان را تحت‌الشعاع خود قرار نمی‌دهد، چرا که تلاش کرده‌ام نگاهی فراجنسیتی در نگارش داستان‌های این مجموعه داشته باشم.»
او مهمترین دغدغه‌اش در تألیف این اثر را خود بشر، آن هم فارغ از بحث زن یا مرد بودن می‌داند، آقایی تأکید کرد: «دراین کتاب تلاش کرده‌ام از جزئی نگاری‌هایی که در بحث مسائل زنان دارم بگذرم و تجربیاتی را که در این سفرها به آنها دست یافته‌ام با مخاطبان به اشتراک بگذارم.»
آقایی ضمن آنکه معتقد است هر نویسنده از خلق کتاب خود به‌دنبال انتقال پیام مشخصی است، گفت: «بهتر است چیزی در این رابطه نگویم چرا که هر یک از ما با پیش زمینه‌های فکری خودمان است که به سراغ کتاب‌ها می‌رویم، از همین رو هر یک به درک متفاوتی از آثار می‌رسیم.»
با وجود تغییر رویه‌ای که آقایی در تألیف این اثر داشته، او در پاسخ به اینکه آیا از این به بعد باید منتظر آثاری از این دست از او باشیم، گفت:«مسائل اجتماعی و زنان، خواه ناخواه به بخشی از وجودم تبدیل شده‌اند، با این حال نمی‌توانم با قاطعیت پاسخ این سؤالتان را بدهم، خیلی از اوقات این اثر است که شما را به‌عنوان یک نویسنده پیش می‌برد، باید صبر کنم و ببینم کتاب بعدی‌ام در چه مسیری پیش خواهد رفت.»
آقایی درباره اینکه چرا فاصله بسیاری میان انتشار هر اثرش وجود دارد، گفت:«در هر کاری که مشغول فعالیت باشیم به مرور و با افزایش سن به حساسیت‌هایمان افزوده می‌شود، درباره من نیز همینطور است، گمان می‌کنم حالا که زمان زیادی از ورودم به عرصه ادبیات می‌گذرد باید با دقت بیشتری دست به قلم شوم.»

آدرس مطلب http://iran-newspaper.com/newspaper/page/6824/21/473719/0